Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Natuur

Fleurig

Het is vandaag een fleurige dag en ik wou er daarom een fleurig blog van maken deze keer. Met “fleur” denk je ook direct aan bloemen, maar daarvan zijn er momenteel niet meer zoveel. Dan moet je in dit geval “fleur” maar zien als “kleur”. Een Kleine stinkzwam heeft heeft veel meer kleur als z’n grote broer, de werking is hetzelfde en de kleine is zo mogelijk nog kwetsbaarder dan de grote. Even aanraken en hij stort in. Maar dat oranje doet het goed in deze tijd van het jaar.

Kleine stinkzwam

De Vliegenzwam, één en al kleur, je kunt er momenteel ook niet omheen, zij het wel dat er dit jaar minder zijn dan in andere jaren, maar misschien komt dat nog als het natter wordt.

Vliegenzwam

Nog zo’n kleurige paddestoel is de Vermiljoenhoutzwam. Alleen maar te vinden op dood hout, maar daar valt die vermiljoenkleur nog veel beter op.

Vermiljoenhoutzwam

Geen bloemen meer eind oktober / begin november? Toch wel, een compleet veld vol met bloeiende afrikaantjes. Zo noem ik ze maar, je hebt er ook weer soorten in.

bloeiende afrikaantjes in oktober /november

Een akkerland vol, het leek wel voorjaar.

bloeiende afrikaantjes in oktober / november

Zo te zien twee soorten, in elk geval twee kleuren,

bloeiende afrikaantjes oktober / november

ingezet om grondaaltjes te bestrijden. Toch nog een verrassing op deze dag, dan mag ik rustig “fleurig” gebruiken.

Advertenties

Nog wat restjes

‘k Heb weer eens een wandeling door het Wijnjeterper schar gemaakt, of zoek naar de herfst. Dat viel enigszins tegen, de echte herfstkleuren zijn er nog niet. Ook niet bij de pingoruïne, waar het wateroppervlak er mooi strak bij lag, maar ook nog veel groen zichtbaar was.

pingoruïne Wijnjeterper Schar

Het onderstaande Bont zandoogje liet wel zien dat het zo ongeveer herfst is, de vlinder was behoorlijk afgevlogen en miste een behoorlijk deel van een achtervleugel. Lang zal deze het niet meer maken, denk ik.

Bont zandoogje

Het Robertskruid bloeit altijd in deze tijd van het jaar, in de herfst, in It Skar zo ongeveer op de meest schaduwrijke plaats. Daar in dat donkere bosdeel stonden ze uitgebreid te stralen en dat doet je ook niet direct aan herfst denken.

Robertskruid

Wel de onderstaande Grote stinkzwam, maar het was slechts één van de weinige soorten die er te vinden waren.

Grote stinkzwam

Een Langpootmug had een bes van een Vuilboom opgezocht, dan viel hij zelf denkelijk minder op.

Langpootmug

En er was nog een Zevenstippelig lieveheersbeestje actief. Maar zo langzamerhand hoeft de macrolens niet meer mee tijdens de wandelingen.

Zevenstippelig Lieveheersbeestje

Want de herfst zal binnenkort wel volop “uitbreken”. Nu waren het nog wat restjes van de late zomer die overbleven.


Diakonievene

Het leek me een goed idee om een wandeling door het Diakonievene onder Nijeberkoop te maken. Het weer was goed, een lekker temperatuurtje, en het was droog. Misschien wel net te droog voor dit natuurgebied. Waar eens waterpoelen waren en waar ze eigenlijk zouden moeten zijn was het nu droog er bleef alleen nog een blubberpoeltje over.

Diakonievene

In dit gebied staan veel exemplaren van het Jacobskruiskruid wat soms mooie beelden van Jacobsvlinders of hun zwartgeel gestreepte rupsen kan opleveren, daarvoor is het nu echter te laat in het seizoen. Ik had ook niet meer zoveel vlinders verwacht, het is half oktober, maar er vlogen daar nog een flink aantal rond, hoofdzakelijk de Kleine vuurvlinder.

Kleine vuurvlinder

Hoewel dat Jacobskruiskruid giftig is schijnen ook deze vlindertjes daarvan geen last te hebben.

Kleine vuurvlinder

Het kon ook bijna niet anders, een paar Grote parasolzwammen hadden de hoed ook weer op de steel staan.

Grote parasolzwam

Hoewel …… grote ……, ik heb er maar twee gevonden en die waren klein, heel klein, het leken bijna wel bonsai-parasolzwammen. Daar zal de droogte in de natuur ook de oorzaak van zijn. Zo mini heb ik ze daar nog nooit gezien. Na afloop van de wandeling heb ik nog even zitten nagenieten op een mooie nieuwe picknickbank naast de vernieuwde en sterk vergrote parkeerplaats. Kijkend naar de vele libellen die nog actief waren, maar poseren …., ho maar.