Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Wijnjeterperschar

Hoedjes en zo

’t Heb me vandaag maar wat aangepast en ietwat plechtig rondgelopen in het Wijnjeterperschar, op zoek naar hoedjes in de natuur. Op een dag als vandaag moet je om niet uit de toon te vallen kijken naar bijzondere hoeden en naar oranje.

 

Paddestoelen

Dat laatste is wel zo ongeveer gelukt met boven- en onderstaande paddestoelen, waarbij ik me maar niet aan de naam waag.

Paddestoelen

Maar de bijzondere paddestoelen waren toch wel de onderstaande met een kastanjebruine hoed en een roodgekleurde steel.

Gewone heksenboleet?

Onder dat rode velletje zit geel vruchtvlees. Aan een aantal exemplaren was behoorlijk geknaagd.

Gewone heksenboleet?

De kroon spande toch wel de onderstaande, nog jonge paddestoel met een stevig rood gekleurde steel. Dat rood vond ik erg opvallend. Deze paddestoel werd in de rug gesteund door een Eekhoorntjesbrood.

Gewone heksenboleet?

Ik denk dat het de Gewone heksenboleet is, maar weet het niet zeker. Wie meer weet, reageer maar.

Advertenties

Aangehaakt

Met het weer van de laatste dagen waag ik mijn apparatuur maar niet aan de elementen. Normaal gesproken kunnen een paar druppels geen kwaad maar de stortbuien van de afgelopen week zijn me toch te onvoorspelbaar. Vandaag daarom een blik naar een paar weken geleden. Gewapend met een macrolens trok ik het Wijnjeterperschar in. Maar het was kennelijk niet echt mijn dag. Het enige “onderwerp” dat stil bleef zitten was een Bruine sprinkhaan. Aan deze kun je zien dat de vleugel langer is dan het achterlijf. Dit in tegenstelling tot de Krassers, waar de vleugels korter zijn dan het achterlijf, klik hier

Bruine sprinkhaan

Het insect bleef nu eens roerloos stilzitten en maakte geen aanstalten om weg te springen of weg te draaien.

Bruine sprinkhaan

Het leek alsof hij zich aan die spriet had aangehaakt.


Zilvervlekken in goud

Speurend in het struikgewas van het Wijnjeterperschar zag ik plotseling de onderstaande vlinder hangen. Het was voor mij een onbekende soort. Thuis bleek dat het een Goudvenstertje was, een dagactieve nachtvlinder met zilvergekleurde vlekken in verder “gouden” vleugels. Maar er zat een addertje onder het gras, want er is ook nog een Moerasgoudvenstertje, die er bijna identiek uitziet, alleen iets korter en iets breder is. Maar als je beide soorten niet naast elkaar ziet dan is het verschil moeilijk te bepalen.

Goudvenstertje

Behalve de grotere zilverkleurige vlekken in hun vleugels hebben ze achteraan in de vleugelpunt ook nog een witte vlek die door een aantal aders doorsneden wordt. Het bovenste deel van deze achterste vlek, dus het verst bij de vleugelpunt vandaan, kan in een (scherpe) punt uitlopen of stomp eindigen, dan dus alsof het onderdeel van een rechthoek uitmaakt. Eindigt dat zilvergekleurde stukje scherp dan is het een Goudvenstertje, eindigt dat deel stomp dan is het een Moerasgoudvenstertje. Bij deze eindigt dat stukje in een punt, dus ik mag ervan uitgaan dat dit een Goudvenstertje is zonder toevoegingen.Het schijnt een vrij algemene soort te zijn, maar voor mij was hij nieuw.

Goudvenstertje

Op deze foto’s lijkt de vlinder vrij te zitten, maar niets is minder waar, ik moest de lens tussen bladeren en takken door schuiven. Gelukkig bleef de vlinder zitten.

Goudvenstertje

Verder hoort hij bij de zogenaamde beervlinders.

Graswants

Het was moeilijk het Goudvenstertje vast te leggen, maar voor bovenstaande blindwants hoefde ik slechts kort door de knieën. Het is een graswants, denkelijk de Gewone smallijf ofwel Stenodema laevigata. Maar van die blindwantsen / graswantsen zijn er ook weer verschillende soorten. Dit is een wants en hij zat op gras, dus laat ik het maar zo.