Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Wijnjeterperschar

Rondom een pingo (3)

Vandaag het laatste bericht uit een serie van drie met foto’s gemaakt in de buurt van de pingoruïne in het Wijnjeterperschar. Eerst een Boswants alias Roodpootschildwants.

Roodpotige schildwants

Boswants

Als het kouder wordt trekken de kikkers zich in het bos terug en kruipen onder bladeren om er pas vroeg in een volgend voorjaar weer uit te komen en het water op te zoeken. Dat had de onderstaande ook gedaan, maar ik kwam kennelijk te dichtbij. Verderop zal hij wel weer een nieuwe hoop bladeren hebben gevonden.

Bruine kikker

Braamstruiken bloeien niet allemaal tegelijk en de onderstaande was nog wat laat met het vormen van de braambessen. Een vlieg kon het niet laten om lekker van de bessen te smikkelen. Lekker gezond zulke bramen …….. toch?

vlieg op braam

Er zat een piepklein zwart puntje op een blad. Voorzichtig als ik ben dacht ik allereerst aan een teek. Maar het bleek anders te zijn.

Viervleklieveheersbeestje

Een zwart lieveheersbeestje met vier rode stippen. Piepklein was deze, een millimeter of drie lang. De voorste vlekken zijn een beetje kommavormig. Precies zoals stippen.nl deze soort beschrijft. Het is een Viervleklieveheersbeestje.

Viervleklieveheersbeestje

Daarna kwam er weer een Grote stinkzwam op m’n pad met de slijmerige zwarte sporen nog op de hoed. Die hoed zat helemaal vol met vliegen, dezelfde soort die ook op de bramen zat. Voor de foto even niet. Maar ja, die bramen zijn gezond …. toch?

Grote stinkzwam

Zo, deze wandeling was bijna voltooid. Een verslag in drie delen van een fototocht in de herfst. Er was was nog genoeg te zien, nu nog wel. Straks, diep in de herfst en in de winter wordt het weer rustig.

dode boom Wijnjeterperschar

Nog een blik op die dode boom daar in het veld en op naar huis voor een welverdiend bakje troost.

Advertenties

Rondom een pingo (2)

Het vervolg van de wandeling door het Wijnjeterperschar rondom de pingoruïne. In het bosdeel bloeide het Robertskruid nog volop, allemaal roze puntjes in een vrij donker gedeelte. Dat is typisch voor deze plant, hij doet het heel goed in schaduwrijke gebieden.

Robertskruid

Verderop stond een grote stinkzwam die al verlost was van z’n sporen en geen bezoek had.

Grote stinkzwam

Net iets verder lag nog een tweede. Toen ik aankwam was de hoed zwart van de vliegen. Tijdens het maken van deze foto trokken ze zich terug, behalve eentje, maar die zat half verscholen achter een op de grond gevallen blad. ’t Is jammer dat deze zwam zo ontzettend stinkt maar op zich gezien is hij het bekijken wel waard. Voor vliegen is die stank echter zeer aantrekkelijk, het is maar net waar je van houdt.

Grote stinkzwam

Op een voor hem enorm groot blad zat dit minispinnetje rustig te poseren.

spinnetje

Vlak bij de pingo zat deze zeer forse kever waarvan ik eerst geen naam kon bedenken en al aan het filosoferen was over joekelkever of zoiets. Een centimeter lang of drie was deze zeker.

Kettingschalebijter

Maar uiteindelijk kon ik toch z’n naam ontdekken, het is de Kettingschalebijter. Dat van die ketting in de naam is begrijpelijk. De tocht was nog niet voorbij, volgende keer meer.


Rondom een pingo

Normaal belicht ik meestal per bericht slechts één onderwerp. Vandaag doe ik dat eens anders. In een serie van drie berichten probeer ik  de diversiteit van het Wijnjeterperschar te laten zien en dan speciaal rondom de pingoruïne die aan noordkant van het gebied half in het bos ligt. Eerst een Moeras-vergeet-mij-nietje dat nog dapper stond te bloeien in een blauwgrasveld daar in de buurt.

Moeras-vergeet-mij-nietje

Maar over het algemeen had de foto-opbrengst een meer herfstig karakter. Zoals deze Grote sponszwam, duidelijk nog in de groei en daardoor aan de kleine kant.

Grote sponszwam

Toch heb ik hem maar gefotografeerd omdat deze soort vaak wordt meegenomen door paddenstoeleters. Wat waarschijnlijk ook de reden is dat je hem niet zo vaak ziet.

Grote sponszwam

Hieronder nog een detail van deze sponszwam.

Grote sponszwam

Er was warempel ook nog een juffertje actief. De groene vlek op de zijkant van het borststuk heeft onderaan de vorm van een doorntje dat naar voren steek. Dan moet het wel een Houtpantserjuffer zijn.

Houtpantserjuffer

Het juffertje vloog af en toe weg, maar landde vervolgens weer snel. Waarschijnlijk was de energie enigszins opgebruikt.

Houtpantserjuffer

Vandaag eindig ik bij de pingo “himself”. Toch jammer dat men het gras daar niet meer maait. In het lange gras voel ik mij niet veilig, overal kunnen teken zitten.

pingoruïne Wijnjeterperschar

Daardoor bleef het bij een blik op de dobbe en een kleine rustpauze op het bankje. De komende week het vervolg van deze wandeling.