Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Landschap

De “zebra” en de boleet

Het is vandaag zogenaamd de langste dag van het jaar, de dag dat de zon het langst boven de horizon staat. Maar of het dag is met het meeste licht dat is van meer factoren afhankelijk zoals bewolking en dergelijke. In elk geval was het vandaag een dag dat er af en toe een flinke bui viel. Dan is het ineens niet meer erg licht, maar het waren slechts buien en aan de horizon gloorde vaak alweer een blauwe lucht.

donkere wolken

Tussen die buien door scheen de zon af en toe heel fel. Dan zag je ineens zomaar meer dan vijf kleuren groen.

landschap in de zon

Het was ook een merkwaardige dag, ik zag zelfs al weer de eerste boleet in dit seizoen, denkelijk een Eekhoorntjesbrood, maar het kan ook wel een andere zijn, er hingen druppels hars aan deze paddestoel.

Eekhoorntjesbrood op de langste dag

Als het dan zomer is dan is het ook tijd voor een nieuw kleedje. Je ziet ze wel eens met tijgerprint, maar zelden met een zebraprint. Ach ….., weer eens wat nieuws, een andere mode. Zelfs met afgedekte ogen viel deze “zebra” behoorlijk op. Misschien wel bescherming tegen de eikenprocessierups, wie zal het zeggen?

paard/pony met zebra-print

Maar er vloog ook nog normaal spul rond,

Klein geaderd witje

daar kom ik nog op terug, maar eerst dit Klein geaderd witje. Je hebt soms van die grijze grauwe dagen. Op deze eerste dag van de zomer was dat in elk geval niet aan de orde, een dag met een afwisseling van donker en licht en met merkwaardigheden.

Advertenties

de Blaustirns (3)

Nog een laatste bericht uit de vogelkijkhut “Blaustirns” aan de oever van de Leijen, na het eerste over de Zwarte stern en het tweede over de Boerenzwaluw deze keer met “echte” watervogels. Want op redelijke afstand van de kijkhut was een stel Fuuten elkaar het hof aan het maken. Of ze waren aan het ruziën, dat zou ook nog kunnen natuurlijk, maar hofmakerij lijkt mij aannemelijker.

Fuut

Kuifjes omhoog, om elkaar heen draaien en elkaar stijf aankijken, het was een leuk gezicht.

Fuut

Een andere Fuut was tussen de Waterlelies en de Gele plomp voor de kijkhut zijn kostje aan het opscharrelen en dook regelmatig onder om op een totaal onvoorspelbare plaats weer op te duiken. Na langere tijd dook bij vlak voor de kijkhut op.

Fuut

Een goed moment om hem eens van heel dichtbij vast te leggen.

Fuut

Verder vloog er een paar keer een Koekoek vlakbij de kijkhut, één keer zelf vlak voorlangs en een keer zat hij denkelijk zelfs boven op de hut, zo duidelijk was z’n roep hoorbaar. Maar de ene keer dat ik hem voor de lens kreeg, hoog zittend in een boom in het rietveld, “ontsnapte” hij me, want toen ik de ontspanknop wilde indrukken na enig scherpstellen vloog hij  weg. Helaas …..

Dagkoekoeksbloem

Nou ja ……., dan maar een Dagkoekoeksbloem gefotografeerd, dan koekoekt het toch nog een beetje en langs het pad naar de hut staan er vele. Geen wonder, deze plant is een vochtindicator en vocht is er genoeg rondom de Leijen. Maar het toegangspad was deze keer zo goed als droog. Dat wil in de winter wel eens anders zijn, nu werd het een leuk bezoek met droge voeten aan een kakelverse vogelkijkhut met toch wel als hoogtepunt die Zwarte stern alias Blaustirns.


de Blaustirns (2)

Vandaag het vervolg van twee dagen geleden toen ik een kijkje nam aan de oever van de Leijen onder de Tike in de splinternieuwe vogelkijkhut genaamd “Blaustirns”. Terwijl ik kwam aanlopen zag ik een aantal Boerenzwaluwen wegvliegen. Vaak nestelen ze in kijkhutten en dat waren ze hier misschien ook van plan, maar waar ik ook aan het plafond zocht, nergens was een nest te bekennen. Alles is nog te nieuw denk ik. Eenmaal gearriveerd begon de zoektocht naar de Zwarte stern, zoals ik de vorige keer liet zien. Maar regelmatig hoorde ik ook achter me een kort “tsiek”. Daar ben ik eens op gaan letten en ziedaar, achter me, nog wel buiten de kijkhut, zat een Boerenzwaluw, eerst eentje ….

Boerenzwaluw

later twee …, en ze wisselden regelmatig af met andere soortgenoten. Zolang ik me maar niet teveel bewoog bleven ze wel.

Boerenzwaluw

Zo langzamerhand werden ze steeds brutaler en kon ik ook dichterbij komen

Boerenzwaluw

Deze moest zich stevig vastklemmen aan die paal want het waaide af en toe stevig.

Boerenzwaluw

Bij eentje, misschien wel steeds dezelfde mocht ik wel erg dichtbij komen.

Boerenzwaluw

Mooie vogeltjes, maar druk … druk … druk, het stilzitten duurde nooit lang. Na enige tijd had ik het wel gezien en kon verder met mijn zoektocht naar watervogels. Dat is ook nog gelukt en daarover een volgende keer weer meer.