Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Landschap

Wachten op ……

‘k Had de afgelopen week een lek hoofd, tenminste, overal kwam water uit. Daarom heb ik me noodgedwongen bij de warme kachel vermaakt met m’n andere hobby. Ook geen straf trouwens. Daarom ook schets ik de situatie van dit moment met enkele foto’s uit het archief. Want het is momenteel wachten ……., voor dit Roodborstje wachten totdat de vetbollen worden opgehangen,

Roodborst

wachten totdat het ijs sterk genoeg is, de ijspatronen zijn er al,

ijspatronen

wachten totdat er kan worden geschaatst,

ijs, klompen en schaatsen

wachten op de ijspret.

ijspret

Dan hoop ik ook weer buiten mee te doen.

Advertenties

Buizerd

‘k Heb gisteren weer eens een rondje weilanden “gedaan” om te kijken of er al “veranderingen” zijn. Die waren er, daar kom ik nog op. Het werd hoofdzakelijk een winterse aanblik zonder sneeuw. Bij Goëngahuizen zat een redelijk grote groep Brandganzen. Samen met de daar staande watermolen levert het een aardig beeld op. Meer naar voren stond een gemengde groep ganzen, Brandganzen en Kolganzen. Een aantal daarvan waren aan het proberen of het ijs op de sloot al hield. Ja dus…., voor hen tenminste. Helemaal vooraan stond een Grote zilverreiger. Alles met alles is het wel een redelijk compleet beeld van wat je momenteel in de velden kunt aantreffen.

watermolen Goëngahuizen

Ze hadden een toezichthouder, een Buizerd die het spul daar wat in gaten hield. De “griemels” op de achtergrond van de onderstaande foto’s zijn die ganzen.

Buizerd

Op enig moment draaide de Buizerd de ganzen de rug toe om ook maar eens naar de andere kant te kijken.

Buizerd

Plotseling verstijfde zijn blik, hij / zij had iets gezien.

Buizerd

Direct daarna stond hij op de grond en schrokte iets naar binnen. Ik heb nog geprobeerd dwars door het kreupelhout heen een foto te maken. Da’s niet echt gelukt, er zat / stond van alles in de weg voor een goede foto. De onderstaande is de enige die nog een beetje een beeld geeft.

Buizerd

Groot was de prooi niet, de vogel had het binnen de kortste keren weggeslikt. Daarna vertrok hij. Gevolgd door mij, de ganzen in het landschap achterlatend.


Winterse waterkant

Het is  momenteel komkommertijd in de natuur, er is nauwelijks iets te beleven. In een beetje winter wordt dat nog wel gecompenseerd door winterse landschappen. Dat lijkt er voor dit jaar niet in te zitten. Er blijft dan ook niet veel meer over qua natuurfotografie dan af en toe een tochtje langs de waterkant te maken. In de hoop nog enkele minder bekende eenden te kunnen fotograferen. Het viel niet mee, maar het is desondanks nog wel (een beetje) gelukt.

Tussen een grote groep Smienten dobberden ook enkele Wintertalingen. Wel op redelijk grote afstand van de camera, maar de woerd hieronder is goed herkenbaar met z’n bruin-groene kop. Het zijn en blijven mooie eenden.

Wintertaling

Ietsje eenvoudiger was het om Krakeenden vast te leggen. Normaal zijn ze ook erg schuw, maar langs een drukke weg zijn ze wat minder gestrest als je een foto wil maken.

Krakeend (m)

Hierboven en hieronder een woerd van de Krakeenden familie. De onderste mocht, net als ik, kort even genieten van de zon.

Krakeend (m)

Dat was het dan ook wel met de eenden deze keer. Wie er ook zijn: de ganzen, soms in grote getale. Maar ik heb de indruk dat er minder zijn dan vorig jaar. Hier een Grauwe gans in vogelvlucht.

Grauwe gans

Met z’n allen waren ze net goed genoeg voor een sfeerplaatje bij ondergaande zon.

Grauwe ganzen op zonsondergang

Op naar het voorjaar had ik zo gedacht, maar dan moeten we eerst nog wel de stille sprokkelmaand door.