Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Archief beheerder

Een niet burlende bok

Het is kennelijk weer de tijd dat de bokken van de Edelherten aan het burlen slaan. Dat is zo langzamerhand een toeristische attractie aan het worden daar op de Hoge Veluwe. Een attractie die mijns inziens een bijna hilarische grootte aan het bereiken is. Met misschien wel vijftig of nog meer mensen op een rij gaan staan afwachten of er ergens bok wil gaan burlen. En als er geen edelherten in de buurt zijn, dan maar kijken wie de langste heeft, cameralens wel te verstaan. Maar het schieten van de beste plaat lijkt me onbegonnen werk, want meester Pieter wordt begeleid door boswachters naar de mooiste plaatsen geleid, daar waar de lange en korte lensjes nooit legitiem mogen verschijnen. Je hoort trouwens nooit iemand over de blaffende reebokken in juli, minstens zo spectaculair. Niets voor mij, die drukte rondom de edelherten. Daarom heb ik me in alle stilte maar eens geconcentreerd op de middelmaat, de Damherten. In het Katlijker schar is een forse kolonie aanwezig, groeiend en groeiend in aantal. Daar ben ik eens gaan kijken, ook leuk en je ontloopt de grote drukte. Deze keer liepen ze in de weilanden vlak naast dat schar, bijna tussen de koeien.

Damherten Katlijker schar

Ze lagen een beetje weggestopt in een slenk. Je zag het gewei van de bok  boven de rand van de slenk uitsteken, maar hij bleef liggen en maar liggen. De meeste hindes volgden zijn voorbeeld. Uiteindelijk, na lang wachten voor mij, gaf een van die hinden het sein om wat meer in beweging te komen. Eerst maar eens de stramme spieren uitrekken.

bok Damhert

Enige tijd later kwam de bok ook in beweging, ook eerst maar eens rekken en strekken. Vlakbij liep een melanistische (zwarte) jongeling. Daarna liep de bok tergend langzaam langs zijn harem. De hindes kwamen zo langzamerhand ook in de benen.

Damherten Katlijker schar

Er liep daar van alles, volwassen dieren, maar ook eerstejaars jonge dieren, waarvan er ook nog eentje bij moeders probeerde te drinken en tussen-maatjes. Totaal zeker meer dan 25 dieren, maar het kunnen er net zo goed 40 zijn geweest, een aantal bleef bijna onzichtbaar in die slenk en als ze zich wel lieten zien dan nooit allemaal tegelijk.

melanistische bok Damhert

Er liep ook nog een melanistische halfwas-bok tussen, zie hierboven. Uiteindelijk lukte het ook de oude bok met z’n imposant gewei in volle glorie vast te leggen.

bok Damhert

Zoals geschreven, ze liepen in een weiland, bijna tussen de koeien. Dat leidt tot verstoring van de foto’s door de overal aanwezige schrikdraad. Het is niet anders, het is zoals het is. Hoe dan ook, het was er rustig. Behalve een automobilist die ook nog even stopte om een korte blik op de damherten te werpen was ik er alleen. Om in alle rust te kunnen kijken naar een niet burlende bok.

Advertenties

Rondom thuis

‘k Heb het me zelf maar wat gemakkelijk gemaakt in de afgelopen week en ben eens gaan letten wat er zoal rondom huis vliegt. Waar vooral veel van zijn is van de langpootmug, het insect is momenteel overal, zelfs op de rolgordijnen zie je af en toe een schaduw verschijnen.

langpootmug

Er zijn nogal veel soorten van dit insect. Wat er momenteel vooral vliegt is de grijsbruine soort, algemeen bekend, met een “kroontjespen” aan het uiteinde van z’n achterlijf. Naar alle waarschijnlijkheid is het de Weidelangpootmug, gevreesd omdat er emelten uit hun eieren groeien, welke emelten grasperken kunnen vernielen. Bij mij hebben ze overigens niet veel meer te zoeken, ik heb alleen nog hier en daar wat gras tussen tegels.

langpootmug (detail)

Een beetje saai gekleurd dus. Er zijn spannender gekleurde soorten, zoals onderstaande, duidelijk een mannetje met die geveerde antennes op z’n kop. Deze foto is van eerder in het seizoen. Het is waarschijnlijk de Tipula lunata.

langpootmug

’t Heb dit voorjaar zaad geplant van wilde bloemen die vlinders zouden moeten aantrekken. Helaas …., het project is mislukt, een zomer lang hebben de plantjes wat staan pieteren en nu het herfst wordt bloeien ze ineens. Voor het aantrekken van vlinders zal het nauwelijks nog helpen denk ik. Wel zijn er wat minuscule vliegjes die er waarschijnlijk blij mee zijn.

bloemetje met vliegje

Dat brengt me bij de opvallendste vondst in m’n tuin in de afgelopen week. Een aantal piepkleine vliegjes, formaatje fruitvlieg en dan iets kleiner, met bijna glazige poten.

vliegje

Het is waarschijnlijk een Halmvlieg, maar het kan ook een Grasvlieg zijn, en soms worden beide namen ook door elkaar gebruikt. Hij zag er stoer uit met die zwarte vlekken op z’n gele rug, een beetje mimicry misschien, zoiets als “blijf van de af, ik ben gevaarlijk”. Ze schijnen trouwens behoorlijk voor overlast te kunnen zorgen.

Halmvlieg / Grasvlieg

Heel erg slim zijn ze niet, want de meesten waren rechtstreeks in het web van een kaardertje terecht gekomen. Deze was er ook niet ver vandaan, het web was gevaarlijk dichtbij. Ach ja …. natuur thuis, ook daar is altijd wel iets te zien.


Grote bonte graswants ?

Een stukje lopen, even de stramheid uit de benen laten vloeien, frisse lucht, zo’n natuurwandeling is overal goed voor. Ook als het door naderende buien bijna donker is buiten. In dat slechte licht vielen me ineens twee antennes op die boven een grasspriet uit staken. Daaronder twee oogjes die me indringend aankeken. Het was net alsof een “monster” me in de gaten bleef houden.

Grote bonte graswants ?

Voorzichtig, voorzichtig maar eens proberen of dat insect ook van de zijkant te benaderen was. Dat lukte, het “monster” bleef zitten.

Grote bonte graswants ?

Maar een naam geven aan deze jongen bleek achteraf nog niet zo eenvoudig.

Grote bonte graswants ?

Hij lijkt veel op de Grote Bonte Graswants, maar of het hem ook is? Aan dat nekschild zou eigenlijk een puntje naar onderen moeten zitten en dat lijkt bij deze te ontbreken. Of was de wants nog niet in het eindstadium van zijn ontwikkeling? Hoe dan ook, het was een wants die aan een grasspriet hing. Als ik het algemeen houd dan maar een graswants. Ja, een naam blijft ook wel eens in het duister.