Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Archief voor april, 2022

Verschillend gevoelen

Het is momenteel de periode van het jaar waarin de ene bijzondere gebeurtenis wordt gevolgd door de andere, Koningsdag, oude Koninginnedag, Dodenherdenking, Bevrijdingsfeest. Een periode om te vieren en te gedenken. Je kunt de periode op verschillende manieren beleven, voor de één zal het ene belangrijker zijn en voor de ander weer iets anders. In mijn eigen gezin hangt er over deze periode een beetje een grauwsluier. Aan dat verschillend gevoelen bij dezelfde feiten moest ik denken toen ik op een avond probeerde de kleurige zonsondergang met een camera te vangen.

zonsondergang

Normaal fotografeer ik met een spiegelreflexcamera, deze keer eens niet, ik gebruikte een kleinbeeldcamera. De eerste foto van de zonsondergang was de bovenstaande. De kleuren in het beeld kwamen volledig niet overeen met de werkelijkheid. Dit was een gevolg van het feit dat de camera op de automatische kleurbalans was ingesteld. Het beviel me niet en daarom heb ik de camera snel op instelling “avondlicht” gezet. Met als gevolg het onderstaande beeld. Bijna hetzelfde moment, compleet andere kleuren.

zonsondergang

Tenslotte heb ik de kleurbalans op het oude vertrouwde “daglicht” ingesteld wat ik ook altijd gebruik in de spiegelreflex. Dat beeld was nog enigszins te flets van kleur, maar na een kleine softwarematige aanpassing is de onderstaande foto het resultaat. Dit is precies zoals ik het avondlicht ervoer op dat moment.

zonsondergang

Zo zie je maar weer hoe je één en dezelfde periode of gebeurtenis, afhankelijk van je instelling en ervaringen, helemaal anders kunt beleven.

Oranjetipje

Tenslotte nog een Oranjetipje, ze vliegen weer en met de daglichtinstelling van de camera zien ze er op hun mooist uit.


Zwart, wit en een beetje geel

De zoektocht naar nieuw aangekomen vogels in het veld ging ook in de afgelopen week door. Nog zo’n nieuweling is de Witte kwikstaart. Een leuk vogeltje die zodra hij staat nog even met z’n staart op en neer wipt. Dat heeft hem z’n Nederlandse naam gegeven.

Witte kwikstaart

Wetenschappelijk is het Motacilla alba. Maar omdat er zoveel ondersoorten zijn is dit officieel de Motacilla alba alba (twee keer alba dus, en dat alba betekent niets anders dan “wit”). De witte Witte kwikstaart, dit in tegenstelling tot de Rouwkwikstaart die een compleet zwarte rug heeft.

Witte kwikstaart

Over het algemeen zijn ze moeilijk van dichtbij te fotograferen, voordat je ook maar een camera gericht hebt zijn ze vaak al weer weg. Deze foto’s zijn dan ook van ietsje verder genomen en daardoor wat minder duidelijk maar nog wel goed herkenbaar.

Witte kwikstaart

Een stuk weiland was behoorlijk gevuld met Knobbelzwanen. Dat zijn geen nieuwkomers maar blijvers. Op de foto hieronder staan ze lang niet allemaal. Als je goed kijkt dat zie je bij eentje een beetje geel aan de hals.

een veld vol Knobbelzwanen

Daar heb ik maar eens op ingezoomd en zoals verwacht betrof het hier een zwaan met halsring. Persoonlijk vind ik het geen gezicht maar het is belangrijk om de bewegingen van de populatie in beeld te brengen. Het betreft hier halsband geel nummer P59N. Als je lid bent kun je zo’n nummer op een bepaalde site invullen waarna je informatie over deze zwaan kunt krijgen.

Knobbelzwaan met halsring geel P59N

Dat heb ik niet gedaan, je kunt nu eenmaal niet overal lid van zijn, de experts zullen het wel en wee van deze zwaan zo tevoorschijn kunnen toveren. Al met al was het een ontdekkingstocht met veel zwart en wit en een vleugje geel. Volgende week hopelijk meer nieuwelingen.


Gewurde litte

Het kan niet altijd raak zijn als je in het veld bent, niet elke keer lukt het weidevogels voor de lens te krijgen. Maar deze keer heb ik een leuke vervanger. Ook eentje die in het weidevogelseizoen steevast weer opduikt.

Graspieper

De Graspieper, een klein druk druk vogeltje, die vaak op de uitkijk staat op een paal.

Graspieper

Even keek het vogeltje mij met een strenge blik aan, althans zo leek het.

Graspieper

Direct daarna volgde er een bordje in de wei met de tekst “Gewurde litte” (Fries voor “laat geworden”, ofwel “blijf af”) met als onderschrift “Grutsk op ús Greidefûgels” wat vertaald vanuit het Fries staat voor “trots op onze weidevogels”. Na de strenge blik van de Graspieper leek het voor mij bestemd. Maar dit is een initiatief van de Provincie Fryslân, het Waterschap, LTO-noord en BFVW (Bond van Friese VogelWachten” en nog meer instanties en het is bedoeld voor boeren en grondeigenaren. Hun verzoek is bedoeld voor boeren om een strook gras (of meerdere stroken) in hun land te laten geworden, er niets mee te doen, die strook of stroken niet of pas heel laat te maaien, geen kunstmest op die strook te gebruiken, zodat zich in kruidenrijk grasland vogelleven in die strook kan ontwikkelen. Alles nader te zien op https://grutskopusgreidefugels.nl/gewurde-litte/ waar boeren zich ook kunnen opgeven om aan het initiatief deel te nemen. Bij deelname krijgt men zo’n bord opgestuurd.

Daarna werd het tijd voor een veldboeket. In dit geval van bloeiende Dotterbloemen. Mooi, er komt steeds meer kleur in het veld tevoorschijn.

Dotterbloem

Rest mij nog om u op deze dag een Paasgroet te laten geworden.

Paasgroet

Goede Paasdagen toegewenst.