Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Archief voor februari, 2022

Nat en (bijna) leeg

Het was hier een natte boel in de afgelopen week met bovendien ook nog harde wind c.q. storm. Het water stuwde op door de windrichting en kon slecht worden afgevoerd. Dat heb ik geprobeerd in beeld te brengen. ‘k Ben daarvoor richting Tjongervallei gereden. Op dat moment was het ergste leed echter al geleden, maar de sporen van de nattigheid waren nog duidelijk zichtbaar.

natte landen

Ook bleken er alweer voorbereidingen te zijn getroffen voor nieuwe aanplant. Het geelgekleurde land hieronder is doodgespoten en hier zullen straks wel weer lelies verschijnen. Eerst nog maar even drogen.

natte landen

Sloten stonden vol water en waren hier en daar overgelopen.

natte landen

De zon glinsterde in het water.

natte landen

Het meest nat was het in de buurt van het Katlijker schar, de Tjonger alias Kuinder / Kuunder kon het allemaal niet meer aan en was ver buiten zijn oevers getreden.

overstroomde Tjonger

Ik ging ook naar dat gebied om te kijken of er al zomergasten waren gearriveerd. Nou nee …., nog niet. Door de stormen leek het wel alsof het gebied was leeg geblazen en dat alle vogels waren verdwenen. De weilanden leken compleet leeg te zijn, behalve dan schapen en hier en daar een paard. Maar gelukkig, er was nog wel één opportunist.

badderende Knobbelzwaan

Een Knobbelzwaan had zich een plas in een weiland toegeëigend en was druk aan het badderen. Het was een natte boel, maar voor de natuur is dat op zich geen ramp. Dan kan het grondwater weer wat beter op peil komen.


Codes

We kregen in de afgelopen week diverse codes om de oren geslingerd, geel, oranje en zelfs rood wegens dreigende en gevaarlijke weersomstandigheden. Dat bleek vannacht wel, ik heb tot aan drie uur in de ochtend geen oog dicht gedaan, de wind gierde om m’n huis, wat zorgde voor een onrustig gevoel. Inderdaad, de lucht zag er soms heel dreigend uit in de afgelopen week.

Bij nacht zelfs een beetje griezelig.

Er zat niets anders op dan je maar een beetje koest te houden, net zoals deze man Kuifeend, de snavel in de veren en wat ronddobberen.

Van fotograferen is dan ook niet veel gekomen. Maar mijn fotoarchief is groot genoeg om van daaruit een aantal oudere foto’s te laten zien. Van een Buizerd in dit geval.

Ook gemaakt in ruige omstandigheden, in dit geval vlogen de sneeuwvlokken de vogel om de oren.

Nee, ik ben niet zo’n liefhebber van extreem weer, al die codes in de afgelopen week, het was voor mij even mooi genoeg zo. Ik zit echt te wachten op het voorjaar.


Signaaltje

Ik het kader van een andere hobby had ik enkele activiteiten in het noorden van Fryslân. In deze “stille” fotomaanden in de natuur is dat een mooie afleiding. Op de terugweg besloot ik echter toch nog even langs de mieden onder Surhuizum / Augustinusga te rijden. Het was niet dat ik daar al weidevogels verwachtte maar het is altijd leuk om even in dat gebied te kijken als de gelegenheid daar is. Nu kon het zonder verdere brandstofkosten.

mieden

De natuurlijke “plasdras” was er in elk geval klaar voor om zomergasten te ontvangen.

mieden

De palen staan ook weer klaar, nu nog vertellen de bordjes alleen nog dat je vanaf 1 maart het vogelbroed- en rustgebied niet mag betreden, welke datum overigens heel snel nadert. Over een paar maand staan hier hopelijk weer Grutto’s en Tureluurs op die palen te tetteren.

mieden

Maar … er was zoals gezegd nog geen activiteit te bespeuren. Heel anders was dat veel dichter bij huis. Langs de A7 vloog een grote groep Kieviten.

trekkende Kieviten

Ze zetten de landing in.

trekkende Kieviten

Bij een andere groep die al in het gebied aanwezig was.

Kieviten

Een mooi gezicht, een heleboel Kieviten bij elkaar. Op de onderstaande foto staan ze lang niet allemaal.

Kieviten

Nee, ik maak me geen illusies, dit zullen “onze” Kieviten nog niet zijn, deze zijn waarschijnlijk op doortrek. Maar het is wel een signaaltje dat de boel in beweging is. Langzaam maar zeker nadert het voorjaar.