Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Archief voor december, 2021

Einde 2021 – begin 2022

Oudejaarsdag, het einde van 2021 nadert en daarmee ook het begin van 2022. Misschien tijd om even terug te blikken naar de mooiste momenten. In het afgelopen jaar had ik echter weinig fotografische hoogtepunten. Enerzijds omdat ik door ”onderliggende” problemen erg voorzichtig moet zijn met persoonlijke kontakten en niet zomaar overal kan rondlopen. Anderzijds omdat die problemen me steeds meer beperken. Lange afstanden lopen zit er niet meer in momenteel, zomaar een hele of halve middag in de natuur rondlopen lukt me niet meer.

In het afgelopen jaar heb ik ook afscheid moeten nemen van mijn ”oude” natuur-website. De provider heeft de stekker er uit getrokken. Op die site gebruikte ik een Tapuit als een soort van logo. Met de site is ook de Tapuit verdwenen, daarom geef ik hem hier ter herinnering nog eens een plaatsje.

Tapuit

Dan naar de weinige hoogtepunten van 2021. Eerst dat Kievitskuiken. Zeker niet de mooiste foto die ik in 2021 heb gemaakt, maar voor mij wel een hoogtepunt omdat dit brutaaltje het gevaar opgepeuzeld te worden trotseerde en parmantig door een geploegd stuk land liep. Ondanks het ongewisse toch doorgaan, dat kon me wel bekoren.

jonge Kievit

Het echte hoogtepunt viel al in het begin van het jaar. Bijna twee weken lang kon ik een Grote Bonte Specht volgen, die haar best deed een nestkastje te kraken. Eerst probeerde zij het bij een nestkastje vlak langs de weg, maar die plaats was te onrustig. Daarop zocht ze een kast op die wat verder van de weg hing. Na tien dagen stug doorhakken kon ze toch inbreken. Alles staat in het filmpje hieronder, een herhaling, gewoon mooi om te zien gebeuren.

Ik heb bewondering gekregen voor het doorzettingsvermogen van deze specht, niet bij de pakken neerzitten, gewoon doorhakken. Het was nog vroeg in het jaar, maar in de loop daarvan heb ik wel eens aan deze vogel gedacht als sommige dingen me niet meer lukten. Proberen het beste ervan te maken, dat was de les.

Rest mij u te bedanken voor de aandacht die u in het afgelopen jaar aan dit weblog heeft willen besteden en nieuwjaarswensen uit te spreken.

Hopelijk heeft u samen met mij van de natuur kunnen genieten.

Sint-Jacobsvlinder

Want ondanks de beperkingen die me in het jaar 2021 hebben gehinderd kon ik op die keren dat het mogelijk was te gaan nog intensief genieten. Hoe dat in 2022 zal gaan weet ik niet, we zullen het zien. ”Wat de toekomst brengen moge …….”


Kerstwintertje

Tja…., toen werd het toch nog een wintertje in de afgelopen week met een paar stevige nachtvorsten. De eerste schaatsers lieten zich al weer filmen. Reden om eens naar de Hooidammen te rijden. Daar wordt meestal ook heel vroeg al geschaatst. Dit jaar zal dat hoe dan ook niet gaan lukken. De polder die daar ’s winters meestal onder water loopt stond nog helemaal droog. Ja …, er loopt wel een dichtgevroren sloot doorheen maar dat is dan ook alles. Schaatsen op een ondergelopen polder zal momenteel niet lukken daar.

Droge ”Hooidammen”

In een berijpt weiland liep zowaar nog, of alweer, een Kievit rond. De vogel lijkt een beetje sneu te kijken …., zo van ”wat doe ik hier”. ’t Zal wel eentje uit het noorden van Europa zijn, waarschijnlijk op doortocht en geland om even bij te snacken.

Kievit in rijp

Zeer onopvallend liepen er twee ”bollen” in het veld. Twee vrouwen Fazant. Man Fazant zal ook wel ergens geweest zijn, maar hij liet zich niet zien.

Fazant (v)

De vrouwen hebben een dermate goede schutkleur dat je ze soms nauwelijks kunt onderscheiden tegen de achtergrond. De bovenstaande liep het dichtst bij mij, maar viel pas op nadat ik eerst de onderstaande had gezien. Door de rijp was deze beter zichtbaar vanaf de weg. Beiden waren ”opgeblazen” tot ronde bollen om zich te beschermen tegen de kou.

Fazant (v)

Ik eindigde de veldrit met een blik op de ondergaande zon over een berijpt weiland.

zonsondergang

Rest mij nog u fijne kerstdagen te wensen:

kerstgroet

en dat alles deze week in een kerstwintertje.


P en M (een halfje)

Nadat ik in het voorjaar twee keer was geprikt met P was het in de afgelopen week tijd voor de derde. Daarvoor moest ik helemaal naar Leeuwarden, een heen-en terugreis van 80 kilometer, terwijl er een locatie bijna om de hoek aanwezig is. Deze keer werd het een prik met een halve M. Gedurende de reis van het vies mistig en grijs. Op de terugreis hoorde ik het bericht dat de libellen en juffers in gevaar zijn, hun aantal vermindert snel. Toen kreeg ik ook een PM ofwel pro memorie en onderstaand beeld kwam in mijn geheugen. Een Vuurjuffer, zo ongeveer de eerste soort die zich in het voorjaar weer laat zien. Hopelijk zal dat in het komende voorjaar toch weer in ruime mate het geval zijn.

Vuurjuffer

Deze M, ook al was het maar de halve dosis, kwam dit keer stevig aan, de reactie op de prik was redelijk onverwacht behoorlijk heftig en ik heb mij maar niet meer verstout om lange wandelingen buiten te maken. De kachel was deze week mijn grote vriend. Daardoor had ik tijd enkele mistige foto’s uit het archief te halen. De foto hieronder was wel ongeveer gelijk aan wat ik onderweg naar en van Leeuwarden aantrof.

Mist

Net zoals de onderstaande waarbij het landschap in de mist lijkt op te lossen.

mist

Hoe dichter ik bij huis kwam, hoe meer de zon het leek te gaan winnen, er kwam wat meer kleur in het grijze landschap. Die hoop was van korte duur, al gauw was het weer grijs, grijs en nog eens grijs.

mist

Bij de kachel ben ik maar weer eens gaan experimenteren met enkele van die mistfoto’s.

mist (bewerkte foto)

Mist heeft een vervreemdend effect op het landschap en dat heb ik geprobeerd er versterkt in aan te brengen.

mist (bewerkte foto)

Genoeg geëxperimenteerd, hopelijk lukt het de komende week beter. Maar nu al gaan de berichten dat ze vanaf morgen de boel weer sluiten. Daar hebben mijn dubbele P en halve M voorlopig dus geen invloed op.