Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Archief voor maart, 2020

Skries & Co

‘k Ben in de afgelopen week nauwelijks op pad geweest, ik probeer zoveel mogelijk thuis te blijven. Door natuurgebieden wandelen, dat sla ik eerst maar even over. Toch ben ik één keer alleen op pad geweest om toch maar even in de Mieden te kijken of er al zomergasten waren gearriveerd. Nou …, dat waren ze, een aantal Kieviten en Grutto’s. Ze waren nogal ver van de weg vandaan. Daarom eerst maar de Co, die net iets minder ver weg zat. Het is een Kemphaan, een soort die vaak met Kieviten meetrekt.

Kemphaan

Zo langzamerhand kwamen de Grutto’s wel wat dichterbij. De onderstaande ging eens lekker pootjebaden

Grutto – Skries

en daarna wormen zoeken met de snavel diep in de grond. Zo kon ik hem ook eens boven op de kop en rug bekijken.

Grutto – Skries

Maar het hoogtepunt kwam toen er eentje vlak voor me landde.

Grutto – Skries

Deze wilde mij denkelijk een poepje laten ruiken. Misschien wel gedacht … wat doe je hier, je hoort thuis te zitten ….

Grutto – Skries

Nou, zoals blijkt is dat poepje gelukt. Daarna moet je de boel flink luchten natuurlijk.

Grutto – Skries

Ze zijn terug, deze zomergasten. Mooi om weer te zien en te horen. Toch kan ik er minder van genieten dan normaal. De natuur gaat gewoon door, maar dat gebeurt momenteel in een vreemde en gevaarlijke wereld.


Wachten op betere tijden

In de week waarin er diverse nestkastjes in de bomen voor m’n huis zijn gehangen ter bestrijding van de processiejongens had ik de hoop een redelijk aantal nieuwe zomergasten voor de lens te krijgen. In het landschap kun je wel zien dat er het een en ander aan het veranderen is. Op de foto hieronder loopt er al weer wat jongvee buiten, maar ze zijn ook nog vergezelschapt van een Grote zilverreiger, tot nu toe een wintergast in “mijn” gebied.

landschap met jongvee en Grote zilverreiger

Slechts mondjesmaat kon ik zo’n zomergast ontdekken, hieronder de eerste Graspieper van dit seizoen. Van veel te ver voor een goede foto, maar het is niet anders, ik laat hem toch maar zien.

Graspieper

Wel wat dichterbij zat de onderstaande Roodborsttapuit, een mannetje, formaat kleiner dan een mus, op zich ook een schichtig vogeltje. Fotografisch gezien is het een rommeltje op de voorgrond en naast het vogeltje.

Roodborsttapuit (m)

Daarom maar even gewacht totdat hij zich verplaatste……. Zo ….., dat leek beter. ’t Is gewoon een mooi vogeltje, zeker de mannetjes in het voorjaar.

Roodborsttapuit (m)

Het wil hier nog niet echt vlotten met de grotere zomergasten. Een eenzame Kievit had een leuk stukje grond uitgezocht. Dacht hij, maar mijns inziens totaal ongeschikt als leefgebied voor een Kievit. De grond is denkelijk ontsmet en binnen de kortste keren zal er wel plastic over de grond zijn gespannen.

Kievit

Binnenkort zullen hier wel lelies groeien, denkelijk. Met al de besproeiingen geen goed idee van die Kievit. Maar ja … hij weet niet beter dan dat hij een leuk stukje grond moet zoeken.

Kievit

Nee …., het wilde nog niet echt vlotten, het is wachten op betere tijden, in alle opzichten, niet alleen voor vogels.


Zweefworm

Regen, regen, regen, het was maar een natte boel hier in de afgelopen weken, zeker op de lager gelegen plaatsen zoals hier bij Donkerbroek. Overgelopen sloten, ondergelopen weilanden.

Natte boel

Dat heeft in sommige gevallen ook wel z’n voordelen. In een weiland vlak achter het Wijnjeterper schar liepen drie Ooievaars, ook allemaal weer terug uit verre oorden. Ze waren op zoek naar voedsel in de drassige grond. Aan de modder op hun snavels kun je zien dat ze die snavel ver in de grond konden steken.

Ooievaar

Alle drie waren ze geringd. Ik heb m’n best gedaan de ringen af te lezen, maar eigenlijk waren ze net te ver weg daarvoor. Bij eentje werd het wel duidelijk, deze had een zwarte ring met het nummer NLA 3E261.

Ooievaar

Bij de volgende kon ik alleen een deel van zijn stalen ring lezen namelijk BO en daaronder 09. Bij de derde is het niet gelukt. Ze zullen alle drie wel hier ergens in de buurt zijn geringd, dat kunnen de deskundigen zo nakijken.

Ooievaar

Bo, zo noem ik hem maar, had mijn speciale aandacht. Op een bepaald moment trok hij een regenworm uit de sappige grond. Die is op de onderstaande foto nog net zichtbaar.

Ooievaar

De ooievaar gooide de kop in de nek en de worm was reddeloos verloren.

Ooievaar met regenworm

Hieronder hetzelfde gebeuren maar dan uitvergroot.

Ooievaar met regenworm

Ja…….. zo veranderde een regenworm in een zweefworm, het was z’n laatste kunstje.