Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Roodborsttapuit

Op de manier waarop ik vogels probeer te fotograferen, in het vrije veld en niet vanuit een schuilplaats, is het goed mogelijk sommige soorten van redelijk dichtbij vast te leggen. Dat geldt echter niet voor onderstaande, de Roodborsttapuit. Vooral het mannetje is in het voorjaar en zomer prachtig geveerd met een zwarte kop, een witte kraag en een bruinrode borst. Die pracht wil je dan wel eens van dichtbij zien, maar het vogeltje laat het meestal niet toe. Voordat je op redelijke afstand bent gekomen is hij al weer weg en dan kun je opnieuw beginnen op de volgende plaats. Intussen heb ik wel geleerd dat als hij eenmaal wegvliegt hij dat zal blijven doen. Dan kun je een fotosessie dus wel vergeten.

Roodborsttapuit

Maar deze bleef parmantig op de gemankeerde dampaal staan. Daar moet je dan snel gebruik van maken en dat lukt me hooguit één tot twee keer in een jaar.

Roodborsttapuit

Deze stond lang genoeg om er redelijk dichtbij te komen. Totdat ik na enige tijd toch weer in een lege zoeker zat te kijken. Foetsie ……., maar toch bedankt.

Advertenties

2 Reacties

  1. Een plaatje!

    25 augustus 2019 om 09:03

  2. Heel mooi!

    27 augustus 2019 om 21:08