Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Minder of juist meer

Ze zijn er nog, onze oude vertrouwde zevenstippelaars, maar het lijkt wel alsof er steeds minder zijn. Vroeger waren ze overal, in mijn herinnering tenminste, maar nu moet ik soms af en toe behoorlijk zoeken.

Zevenstippelig lieveheersbeestje

Wie je wel veel meer ziet is het Veelkleurig Aziatische Lieveheersbeestje. Op het eerste gezicht lijken ze redelijk gelijk getekend te zijn, behalve het aantal stippen. Maar schijn bedriegt, er zijn van deze soort ook exemplaren met veel minder stippen en trouwens ook in heel andere kleuren. Als ik me concentreer op dit kleurtype dat is het grote verschil de hoeveelheid wit op de “wangen” en dan speciaal gelet op de onderrand van dat halsschild. Bij de zevenstippelaar is slechts ongeveer de helft van die “wang” wit gekleurd. Bij de aziaat is de gehele onderrand wit. Bovendien lijkt het ook wel alsof de aziaat een W of M, maar net van welke kant je hem bekijkt, op z’n halsschild heeft staan. Ook heeft de aziaat een deuk achter in z’n rugschild, maar die deuk kun je niet altijd even goed zien.

Veelkleurig Aziatisch Lieveheersbeestje

Het Veelkleurig Aziatisch Lieveheersbeestje is geïmporteerd om bladluis en dergelijke te bestrijden, ik heb er duizenden in kassen zien rondlopen. Maar ze willen af en toe ook wel eens naar een ander restaurant en dus zijn ze vanuit die kassen de wijde wereld in getrokken. Hier in Nederland zijn ze dan ook zo langzamerhand onze inheemse soorten aan het verdringen, ook al omdat deze soort net wat assertiever is. Als je een rood lhb-tje ziet rondkruipen tegenwoordig dan is de kans dat het een aziaat blijkt te zijn erg groot.

Veelkleurig Aziatisch Lieveheersbeestje

En er komen steeds meer, daarvoor doen ze goed hun best.

Veelkleurig Aziatisch Lieveheersbeestje

Bij dit stel, zeker de achterste, kun je de deuk in z’n rugschild ook nog eens redelijk goed zien. Bovendien heeft hij veel minder stippen dan het vrouwtje wat hem al bijna op de zevenstippelaar doet lijken. Behalve die compleet witte wangrand en de M (of W) dus. Omdat er zoveel kleurvariëteiten van deze soort zijn krijgen ze zo langzamerhand een eigen naam. Deze rode noemen we de Harmonia axyridis succinea.

Reacties zijn gesloten.