Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Meikevers

Het is mei en dus mag je Meikevers verwachten. Maar om ze te zien, dat valt nog niet mee, ze zitten vaak verstopt tussen de bladeren. Maar in het Wijnjeterperschar vond ik er gisteren eentje. Deze was niet erg toeschietelijk en liet zich op de grond vallen.

Meikever

Meikever

Dat is eigenlijk niet normaal, gewoonlijk hangen ze overdag maar wat te suffen en verroeren zich niet. ’s Avonds gaan ze de hort op en als je eens in het donker een felle tik tegen een ruit hoort in deze periode kan het best zo’n Meikever zijn. Toen ik uitgekeken en uitgepraat was bij It Skar ben ik nog even doorgereden naar de Kapellepôle, waarvan ik gisteren al iets heb laten zien.

Meikever

Meikever

Daar hing ook een Meikever en nu in een Eik, de boom waarvoor ze een voorkeur hebben. Twee op een dag, het kon even niet op. Ze zijn zo’n drie centimeter lang en als ze vers zijn nog fors behaard.

Meikever

Meikever

Het meest opvallend, behalve de grootte, aan deze kever zijn voor mij de geveerde antennes, die deze mooi liet zien.

Meikever

Meikever

Vroeger zorgde deze kever voor veel schade aan gewas, zeker hun larven, de Engerlingen, die onder de grond wortels afknagen. Door het gebruik van bestrijdingsmiddelen is deze soort fors achteruit gegaan.

Meikever

Meikever

Als ze wat ouder zijn leveren ze ook veel van hun wilde haren in en krijgt het schild een meer glad uiterlijk. Omdat beide, gisteren gevonden kevers hun ogen niet goed wilden laten zien heb ik als laatste een oudere foto bijgevoegd. Daarop kun je z’n ogen en poothaken wel goed zien.

4 Reacties

  1. Mooi!
    Zonnige groet,

    28 mei 2016 om 21:41

  2. Mooie diertjes

    29 mei 2016 om 13:58

  3. Mooi met die voelsprieten of hoe je ze maar noemt, antenne’s misschien.

    29 mei 2016 om 15:32

  4. Wel bijzonder dat je deze overdag kon spotten.
    Terwijl we onder de veranda zaten met mooi weer met gasten kwamen de meikevers op het licht af. De gasten kenden het fenomeen niet eens. Het is wel een beetje griezelig hoor als ze je bijna om de oren vliegen. Bij mij landde er eentje in het haar en die nam ik per ongeluk mee in huis. Ik voelde wat hard in mijn nek en toen kwam ik erachter dat het een meikever was. Ik wist niet hoe snel ik weer naar buiten moest om deze te verjagen. Brrrr.

    29 mei 2016 om 23:21