Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Sprinkhaan zonder boom

Vandaag is het voor zover ik weet Werelddierendag. Dat is de dag waarop soms (huis)dieren naar een voor hen onbekende en niet vertrouwd overkomende plaats worden meegenomen. Vandaag overkwam me het tegenovergestelde.

Een sprinkhaan zat op zo’n ongebruikelijke plaats, een buitenmuur van m’n garage.

Boomsprinkhaan

Boomsprinkhaan

Terwijl het toch echt een Boomsprinkhaan is. Op zo’n muur hoort hij niet. Dus heb ik hem voorzichtig gemaand een ander plekje te zoeken. De sprinkhaan kwam op de grond terecht.

Boomsprinkhaan (detail)

Boomsprinkhaan (detail)

Maar klom onmiddellijk weer omhoog.

Boomsprinkhaan

Boomsprinkhaan

Het is er eentje uit de familie van de sabelsprinkhanen. Fragiel lijkend, bijna doorzichtig met ontzettend lange antennes, soms wel vier keer zo lang als z’n lichaam.

Boomsprinkhaan

Boomsprinkhaan

Je ziet deze soort weinig omdat ze meestal hoog in de boom zitten. Bij voorkeur op zomereik en anders op loofbomen.

Boomsprinkhaan (detail)

Boomsprinkhaan (detail)

Z’n vleugels doen aan die van een gaasvlieg denken maar dan met grovere nerven.

Boomsprinkhaan (detail)

Boomsprinkhaan (detail)

Ik had hem lang genoeg gezien en dacht er goed aan te doen hem terug te zetten op een loofboom. De enige in de buurt is een berk. Het was niet naar de zin, het is geen zomereik natuurlijk. En floeps …… weg was hij. ’t Is net omgekeerd, van ongebruikelijk terug naar vertrouwd, maar het werd ook niet gewaardeerd. ’t Kan verkeren, dat zei Bredero al.

Advertenties

Eén reactie

  1. Jammer dat ze onze goede bedoelingen niet begrijpen, maar misschien was dit wel een eigenwijsje die de wereld wil verkennen 🙂

    4 oktober 2014 om 17:02