Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Wijlen een libel

Afgelopen zaterdag was het van dat typische heen-en-weer weer. Af en toe scheen de zon fel, af en toe regende het pijpenstelen, af en toe onweerde het. Het was voor mij wat heen en weer schuifelen tussen de tuin en de huiskamer. Op een bepaald moment liep ik na een forse bui terug naar buiten en daar lag een Blauwe glazenmaker op z’n rug. Voor de bui was er nog niets te zien. Hij lag er roerloos, schijnbaar dood, helemaal onbeschadigd, uit de lucht gevallen dacht ik zo.

Blauwe glazenmaker

Blauwe glazenmaker (onderkant)

‘k Heb hem omgedraaid, wie weet kwam er nog weer beweging in. Z’n bek stond open. Eigenlijk is het dier z’n hele leven lang op rooftocht. Als larve onder water levend smikkelen ze al allerlei andere wezens op en als imago doen ze ook niet anders dan andere insecten vangen en opeten. De beweging kwam niet.

Blauwe glazenmaker

Blauwe glazenmaker

Op een drogere plaats kon ik hem goed bekijken. Alleen al aan het kleurenpakket, maar ook aan de ingesnoerde taille kun je zien dat het een mannetje is.

Blauwe glazenmaker

Blauwe glazenmaker

Die kop bleef stil en schuin hangen, hij was wijlen.

Blauwe glazenmaker

Blauwe glazenmaker

Opvallend vond ik die druppel op dat facetoog. Normaal poetsen ze met hun poten die druppels af van hun ogen. Nu niet meer, het was voorbij.

Blauwe glazenmaker (detail)

Blauwe glazenmaker (detail)

Na nog een bui keek ik opnieuw even buiten. De glazenmaker was verdwenen, meegenomen en opgegeten door een vogel vermoed ik zo. Tja …, het is eten en gegeten worden in de natuur.

Advertenties

2 Reacties

  1. Je kreeg zo in elk geval alle kans om hem eens in alle details te kunnen bestuderen en fotograferen. Dat was met de levende exemplaren aan de zuidkant van het Weinterper Skar vanmiddag een stuk lastiger. Zo’n mooie glazenmaker kreeg ik daar overigens niet te zien, ik moest me tevreden stellen met een paar heidelibellen.

    1 september 2014 om 21:18

  2. zo is de natuur, maar toch jammer van het mooie beest. Wel een prima kans om de facetogen te kunnen fotograferen want dat is bij deze soort normaal niet zo eenvoudig.

    2 september 2014 om 00:49