Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Archief voor augustus, 2014

Zwart paringswiel

Na het paringswiel van een stel Koraaljuffers van een paar week geleden, klik hier, nu hetzelfde van de Zwarte heidelibel. Bij juffers zie je vaak dat het mannetje het vrouwtje in de nek vasthoudt, bij libellen is dat meestal aan de kop.

paringswiel Zwarte heidelibel

paringswiel Zwarte heidelibel

Ook hier hangt het vrouwtje min of meer los “aan de rekstok”.

paringswiel Zwarte heidelibel (v)

paringswiel Zwarte heidelibel (v)

Zelfs als er een spriet in de buurt is houdt ze zich nog vast aan het achterlijf van het mannetje

paringswiel Zwarte heidelibel

paringswiel Zwarte heidelibel

Typerend voor de Zwarte heidelibel zijn de volledig zwarte poten en verder die gele vlekjes in de zwarte middenband op het borststuk. Meestal zijn het drie onregelmatige vlekjes.

paringswiel Zwarte heidelibel (m)

paringswiel Zwarte heidelibel (m)

En de zwarte kleur zou je zo denken. Maar als deze libellen nog jong zijn is hun kleur geel. Hieronder een erg jong exemplaar, de pterostigma’s zijn nog wit. Ook die worden later zwart.

Zwarte heidelibel (jong)

Zwarte heidelibel (jong)


Allegaartje

Meestal ben ik te vinden in het Wijnjeterperschar bij de oostelijke ingang. Maar een paar keer per jaar zoek ik het westelijke deel op. Dit wegens een bijzonder vlindertje dat daar voorkomt. Een paar week geleden had ik ook al eens gekeken maar toen geen enkele van deze vlindersoort aangetroffen. Ook deze keer zag ik er geen een. Er zat niet veel anders op dan bij een bankje een blik over de heide te werpen. Op de foto schijnt het paars van de bloeiende heide nog wel door, maar helaas is dit deel ook ernstig aan het vergrassen.

heide Wijnjeterperschar

heide Wijnjeterperschar

Daarna nam ik me voor toch maar de bijzonderheden van dit stukje heide nog eens op de rij te zetten. Hieronder een Kleine vuurvlinder, geen bijzonderheid, maar het is de eerste die ik dit seizoen voor de lens kreeg.

Kleine vuurvlinder

Kleine vuurvlinder

Vlakbij het bankje groeiden nog enkele Klokjesgentianen (inzet linksboven op onderstaande foto). Bij een eerdere wandeling door het gebied waren er meer. De onderstaande was ook bijna klaar. Aan het vele stuifmeel is te zien dat het bloemetje veelvuldig bezocht is en daardoor zullen er volgend jaar ook wel weer van deze plantjes gaan groeien. Een plant van de rode lijst van bedreigde soorten.

Klokjesgentiaan

Klokjesgentiaan

Ook van die rode lijst is de Blauwe knoop. In It Skar staan er velden er nu vol mee.

Blauwe knoop

Blauwe knoop

Maar toch kwam ik daar uiteindelijk niet voor. Plotseling fladderde er “iets” voor me langs. Hij landde ver weg van het pad. Een Heideblauwtje, de eerste en enige die ik dit jaar heb gezien. ’t Is een foto van niks zo van die grote afstand.

Heideblauwtje

Heideblauwtje

Daarom heb ik er maar eentje uit het archief getrokken van die Heideblauwtjes, boven het vrouwtje, onder het mannetje. Ze staan als “kwetsbaar” op de rode lijst.

Heideblauwtjes

Heideblauwtjes

Het is een allegaartje geworden maar ik probeer hiermee te laten zien dat het een bijzonder heidegebiedje is. Je moet er alleen wel op het juiste moment zijn.


Regendaas

Ik zelf zit er liever in, de auto. Sommige insecten hebben schijnbaar voorkeur om erop te zitten. Na een wandeling kwam ik terug bij de auto. Er kroop een insect over het dak. Een blik in de ogen was genoeg, een daas.

Regendaas

Regendaas

Gelet op z’n kleurenpakket moet het een Regendaas zijn. Volgens mijn literatuur is die soort 10-12 millimeter lang. Deze leek wel een stuk groter, maar hij heeft alle kenmerken van die regendaas, dus het zal hem wel zijn.  Hij wilde niet stil blijven zitten, logisch als je met een vlindertje in je kaken rondloopt.

Regendaas

Regendaas

Die kaken kunnen gemeen bijten, ook bij mensen. De vrouwtjes hebben bloed nodig van zoogwezens. De felheid waarmee dit insect naar bloed zoekt straalt hem uit z’n ogen.