Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Een, twee, drie

Zoals misschien bekend probeer ik al jaren zoveel mogelijk van de Buizerds tussen Drachten en Wijnjewoude langs de N381 alias Opperhaudmare te portretteren. Dat lukt de ene keer beter dan de andere. Ik kreeg er weer eens eentje voor de lens. Hij valt in de categorie “één, twee, drie”.

Eén, hij ziet me nog niet, dat duurt echter niet zo lang, ik moet opschieten.

Buizerd

Buizerd

Twee, hij krijgt me in het vizier

Buizerd

Buizerd

Drie, weg is’t ie.

wegvliegende Buizerd

wegvliegende Buizerd

Maar ik heb geduld met hem, eens blijft hij langer staan en dan kan het portret ook wat duidelijker zijn.

Advertenties

2 Reacties

  1. hahaha een heel bekende serie, nog vaker is mijn eerste foto er een van een weg vliegende buizerd.
    laatst nog eentje op een paaltje langs de weg hij had mijn eerder in de smiezen dan ik hem maar hij bleef zitten zolang ik de trappers bewoog
    maar toen ik op een meter of 5 gekomen was en ik de benen even stil hield was ie weg.
    en de tweede vind ik erg mooi

    12 december 2013 om 20:35

  2. Dat was weer een korte, maar krachtige ontmoeting, maar deze bewoner van de Opperhaudmare staat er toch weer knap op.
    De buizerds waren mij vandaag weer twee keer te snel af. De ene dag is de andere niet, en het blijft spannend of het weer eens gaat lukken. Onder het aloude motto “de aanhouder wint” blijf ik het onverdroten proberen. 🙂

    13 december 2013 om 00:20