Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Archief voor 26 september 2013

Stinkwantsen, oud en jong

Steeds minder, almaar minder, de kleine kruipers en vliegers trekken zich terug in de dichte bodembegroeiing. Het vaakst zie je momenteel nog wantsen rondkruipen op bladeren. De meest bekende daarvan is de Groene stinkwants, een schildwants. De volwassen dieren zijn ’s zomers groen. Ze hebben rode ogen en ook wat rood in de voelsprieten.

 

Groene stinkwants

Groene stinkwants

 

Ze hebben ademopeningen aan de zijkant van het lichaam. Ze blijven echter niet groen, ’s winters verkleuren ze naar bruin. Dan vindt je ze in de begroeiing helemaal niet terug.

Groene stinkwants

Groene stinkwants

Wantsen maken in hun leven een aantal vervellingen door. Daarbij veranderen ze steeds weer van uiterlijk. Zolang ze nog een houtje-touwtje jas aan hebben noemen we dat nimfen.

Groene stinkwants (nimf)

Groene stinkwants (nimf)

Soms kuieren ze alleen op een blad, soms met meerdere. Hoe jonger ze zijn, hoe vaker je meerdere op hetzelfde blad aantreft.

Groene stinkwants (nimfen)

Groene stinkwants (nimfen)

De wants hieronder is er bijna, het laatste fase van de houtjes en touwtjes is nog net zichtbaar.

Groene stinkwants (nimf)

Groene stinkwants (nimf)

Voor zover ik het kan beoordelen zijn de bovenstaande allemaal Groene stinkwantsen in verschillende stadia.

Groene stinkwants

Groene stinkwants

Om uiteindelijk toch weer bij dat volwassen insect uit te komen. Z’n schild zit helemaal vol met putjes. Ze trekken een nat spoor daar waar ze langs kruipen, een stinkend spoor, waarop hun naam is gebaseerd. Houtje-touwtje jassen zijn al lang uit de mode, maar de wantsen blijven er in hun jonge maanden mee lopen.

Advertenties