Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Njirre

Tijdens de wandeling van gisteren op de Merskenheide vervolgde ik mijn route na de Klokjesgentiaan te hebben vastgelegd. Op zoek naar nog meer vlinders, als dat zou lukken. Ik kreeg er nog eentje voor de lens, een Argusvlinder. Ook eentje die tot de familie van de zandoogjes behoort. Voor mezelf noem hem wel eens een de “argwanus-vlinder”. Blijven zitten doen ze bijna nooit, als je ook maar in de buurt komt zijn ze al weg. Toch is het van enige afstand nog wel met eentje gelukt. Echt mooi is anders, maar goed, deze kan ermee door.

Argusvlinder

Soms zou ik zelf misschien ook wel wat meer argwanend mogen zijn. Want toen ik al speurend over het pad liep lag er opeens een “njirre” (Fries voor Adder) bijna in de dwarsrichting over het toch al niet erg brede wandelpad. Z’n staartpunt lag nog geen halve meter voor me. Nog één stap ………… Dus maar gauw een tikkie terug. De Adder kreeg me ook in de smiezen en tilde z’n kop op.

njirre

Adder

Een grijze met een duidelijk zigzagpatroon over de rug. Ik had de hoop dat hij nog wel even aan een fotosessie mee wilde werken.

njirre

Adder

Maar dat ging mooi niet door, zijn kop was al weer op de terugweg naar de zijkant van het pad.

njirre

Adder

Voordat ik nog een paar extra foto’s had kunnen maken verdween hij weer in de begroeiing.

njirre

Adder

Tja …….., hoe argwanend moet je zijn. Het was echt geen warme dag, eerder bewolkt. Op warme dagen kun je verwachten dat ze op het pad liggen en dan houd ik er ook wel rekening mee. Af en toe kon de zon net even doorbreken. Dat waren toch de momenten waarop hij probeerde nog wat warmte op te slaan. Nog een stap ………., maar ik liep niet op sandaaltjes en had stevige schoenen aan. Weer iets om van na te genieten.

5 Reacties

  1. wat een spannend avontuur!

    4 augustus 2012 om 18:23

  2. Bofkont! 🙂
    Toch weer een mooi treffen met die njirre. Sinds ik een paar jaar geleden op het zuidelijke pad ook eens op een dergelijke manier een slang tegen het lijf liep, ben ik bij de Merskenheide altijd wat extra attent op adders. Dit jaar heb ik nog twee ontmoetingen tegoed … 😉

    4 augustus 2012 om 18:23

  3. Mooie serie, toch?!

    Herinner me nu dat we met een clubje leeftijdgenoten, jongens van een jaar of 10, 11, aan het struinen waren bij het Gat van Berend Boer (of het Finse Meertje). We waren moe, gingen zitten op een zandkop, tot een van ons op een half metertje achter ons een nest adders ontdekte. We waren pijlsnel weg. De adders trouwens ook, alleen de andere richting uit.

    Ze schijnen ook veel in het Fochteloërveen te zitten, tenminste, dat heb ik gehoord.

    4 augustus 2012 om 18:32

  4. Schrikken, en dan toch ook nog snel de mooie foto’s gemaakt.
    Knap gedaan,

    4 augustus 2012 om 21:20

  5. Mooie ontmoeting en mooi vastgelegt! Kben ze dit jaar al een paar keer tegengekomen maar ze hadden me te snel door helaas.

    4 augustus 2012 om 23:03