Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Archief voor 29 mei 2012

Bloedcicade

Ze zijn er weer, ze laten zich weer zien boven de grond, de Bloedcicaden, die overigens niets met bloed te maken hebben, geen bloed zuigen of zoiets. Het is de kleur die hen de naam geeft. Veel rood met zwart, bruinige ogen en verder vaak zo donker gekleurd dat er nauwelijks details in de donkere delen zijn te onderscheiden.

Bloedcicade

De nimfen leven onder de grond. Die kunnen tegelijkertijd poepen en bellenblazen, beide aan de achterkant. Het schuim dat daarbij ontstaat voorkomt uitdroging. Veel zie je daar niet van, zoals gezegd, het meeste speelt zich onder de grond af. De larven leven in de buurt van de wortels van planten, waarvan er dan ook wel eens eentje wil “sneuvelen”.  Die levenswijze geldt voor veel cicaden. Erg populair zijn ze dan ook niet bij plantenliefhebbers.

Bloedcicade

Als je wat te dicht bij zo’n Bloedcicade komt gaat hij meestal snel trillen met de afdekschilden. Dat deed deze ook. Dan kun je de vliesdunne vleugels daaronder ook zien.

Bloedcicade

Om te vluchten gebruikt hij die vleugels eerst niet. Nee, hij maakt eerst een enorme sprong, vele malen de lengte van zijn lichaam, misschien wel honderd keer zo lang, ik heb het nooit gemeten. Hij is ongeveer een centimeter lang en een meter springen is volgens mij geen probleem. Ik kwam te dicht bij en jawel hoor ………….. hups ………….., weg !

Vlieg met stuifmeel

Alleen buurman vlieg bleef over. Waar die z’n neus in gestoken had weet ik niet. Wel dat bij behoorlijk bepakt was met stuifmeel.

Advertenties