Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Geelgors

Maar niet te ver bij de auto vandaan, dat was het devies. Die auto als schuilhok voor het geval dat het ging plenzen, soms moet je wat als je toch even een wandelingetje wilt maken. Op de Merskenheide deze keer. Om me heen was het een gezang van jewelste. Maar om ergens een zanger te kunnen spotten, dat viel nog niet mee. Na enige tijd kreeg ik toch een Geelgors in het vizier, tussen de takken. Toen was het afwachten of hij zich nog iets beter wilde laten zien. Het geduld werd beloond, hij verkaste naar een (voor mij) betere stek. Zo van onderen zie je vooral z’n gele kant. Op z’n rug heeft hij meer bruin, soms een klein beetje roodbruin.

Geelgors

Na een poosje zocht hij een (voor hem) betere plaats. Gelukkig kon ik hem ook daar nog een keer vastleggen.

Geelgors

Veel verder durfde ik niet meer de heide op, de lucht kleurde dreigend donker. Daarom heb ik me nog een poos “vermaakt” met de langsprietmotten die toch overal waren. Zoals de naam het al zegt, ze hebben enorm lange sprieten, bij de mannetjes nog langer dan bij de vrouwtjes. Onderstaande is zeer waarschijnlijk de Smaragdlangsprietmot (Adela reaumurella). Aan die dikke bos haar kun je zien dat het een mannetje is.

Langsprietmot

’t Was maar goed dat ik in de buurt van mijn schuilhok was gebleven, even later had ik het nodig.

Advertenties

3 Reacties

  1. Geelgorzen: ik hoor ze wel, maar zien: ho maar. Ik moet toch eens een vogelkijker aanschaffen.

    10 mei 2012 om 21:52

  2. Hoi Geert,

    De geelgors heb ik zelf ook wel eens waargenomen op de Merskenheide. Staat er prima op. Het was inderdaad plensweer gisteren; ben zelf langs de (voetbalveld)lijn helemaal doorweekt geraakt gisteravond.

    Groeten, Robert

    11 mei 2012 om 16:07

  3. Jetskefotografie

    Mooi gespot de geelgors.
    Nadeel van de lange sprieten , je hebt 2 foto’s nodig om ze er helemaal op te krijgen. šŸ˜‰

    12 mei 2012 om 17:47