Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Archief voor november, 2011

Bootjevaren

Voor vandaag had ik hier een verhaal over een schippersfamilie gepland. Echter …., het is me nog niet naar de zin en die Spaanse stoombootbejaarde vraagt ook veel tijd. Daarom ga ik vandaag maar eens bootjevaren.

Zonsondergang de Leijen

Met een paar foto’s uit het archief, het jaar is 2006.

Zonsondergang de Leijen

Hoe dan ook, ik blijf wel op het water.


Schimmige Buizerd

Zo langzamerhand verschijnen er steeds meer Buizerds langs de bermen van de N381, de Opperhaudmare. ’s Winters is het er altijd drukker dan ’s zomers. Het is vooral een winterbezigheid om ze goed voor de lens te krijgen. De mislukkingen zijn daarbij veel groter dan de successen. Sommige vogels geven je bij voorbaat geen schijn van kans. Sommige andere af en toe wel. Zoals onderstaande, die zijn (haar) territorium heeft zo ongeveer bij de kruising N381 met de Mersken onder Ureterp. Als je een beetje op redelijk afstand blijft wil hij nog wel eens op een paal blijven staan. Een paar dagen geleden, toen nog in de dikke mist, bleef hij ook staan. Ik kon hem heel dicht naderen.

Buizerd in de mist

Door de dikke mist is het toch nog een schimmige Buizerd gebleven, daar kan ik helaas ook niets aan veranderen.

Buizerd in de mist

De foto’s zijn met de telelens gemaakt uit de hand op 1/ 30 ste seconde. Ik ben er best wel een beetje trots op dat ze ondanks dat behoorlijk scherp zijn gebleven. De Buizerd bleef staan waar hij stond, scharrelde wel wat heen en weer op de paal, maar vertrekken deed hij niet.

Buizerd in de mist

Hij lijkt enorm dik. Dat valt overigens wel mee, door de kou houdt hij zijn veren ver uitstaand zodat hij goed geïsoleerd is.  Aan de onderkant zijn ze met regenachtig en mistig weer altijd nat. Ze moeten voor hun prooi naar de grond en slepen daarbij altijd met de staart en soms ook buik door het natte gras. Het is volgens mij een oude bekende, die ik al eerder liet zien, klik hier. Ook Johannes liet laatst bylden van dezelfde Buizerd zien. Hij trof hem in het volle zonlicht.


Smienten

Enige tijd geleden liet ik een aantal Wintertalingen zien, klik hier. Op dezelfde plek waren ook een aantal Smienten aanwezig. Een vogel die momenteel in het nieuws is omdat die grapjassen in Den Haag de jacht op deze soort vrij willen geven. Nu is het nog zo dat de jacht op smienten open is van 15 oktober tot en met 15 november voor zover op de bejaagde percelen ernstige schade kan aangetoond worden door de jachtrechthouder aan landbouwteelten, andere dan permanent grasland. De jacht op smienten mag alleen worden beoefend met het vuurwapen of met roofvogels. Daar weten onderstaande Smienten verder helemaal niets van. Dit zijn twee woerden.

Smienten (m)

Je hoeft nooit lang te zoeken naar Smienten, je weet gauw genoeg door hun typische gefluit of ze er wel of niet zijn. De woerd is grijs met bruin gekleurd met een gele baan over de kop vanaf de snavel. De vrouwtjes zijn donkerder gekleurd, hoofdzakelijk bruin met grijze randen aan de veren.

Smienten (m + v)

Vooral de woerden liggen nogal eens met elkaar overhoop, de onderstaande was het ook ergens niet mee eens en kwam met opgetrokken snavel aanzwemmen.

Smient (m)

Als op commando was de plas bijna in één keer leeg en zaten de vogels allemaal op de oever. Dat zie je wel vaker bij Smienten, als ze zich veilig voelen zitten ze op de wal, zodra er ook maar iets bedreigend is gaan ze onmiddellijk weer het water op.

Smienten

Dichtbij de lens kreeg ik ze deze keer niet. Geen nood, dat lukte een jaar geleden wel.

Smient (m)

Dan kun je goed de fijne lijntjes zien die de woerd in z’n verenpakket heeft. Als extra liet hij ook nog de groene vlek in z’n vleugels zien die normaal gesproken altijd min of meer weggestopt is.