Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Berkenschildwants

Het is even goed zoeken, maar dan zijn ze wel te vinden momenteel, de Berkenschildwantsen. Weer een mooi gekleurde wants. Hij lijkt wat op de Acanthosoma haemorrhoidale, die ik mijn euvele moed Meidoornschildwants heb genoemd. Een belangrijk verschil is de kleur van het driehoekje op de rug. Bij de laatstgenoemde is dat driehoekje (officiële naam: scutellum) egaal groen, terwijl het bij de Berkenschildwants meerkleurig is, eerst nog extra met geel, verkleurend naar oranje en dan rood.

Berkenschildwants

Het onderste deel van de vleugels is doorzichtig, dat deel wordt het membraan genoemd.

Berkenschildwants

Zoals alle wantsen moeten ze een aantal keren van jas verwisselen. Ze beginnen als ei. Hieronder worden denkelijk dergelijke eieren geproduceerd. Zeker ben ik daar echter niet van, hier lijkt het spul nog samengeklonterd.

Berkenschildwants

Uit die eieren komen nimfen. Die “vervellen” nog een aantal malen, op z’n Engels noemen ze dat de (n)-instar, waarbij n een getal verbeeld, dus 1st, 2nd, 3rd, 4th t/m 5th instar voor zover ik weet. De nimf hieronder heeft al een paar vervellingen achter de rug.

nimf van Berkenschildwants

Hij heeft z’n houtje-touwtje jas nog aan en de vleugels zijn nog ingepakt.

nimf van Berkenschildwants

Bovendien waren ze allemaal nat, wat wil je ook met ons huidige weer.

3 Reacties

  1. ank

    Je zou zo met je prachtige weblog vol wonderen de klas in kunnen, mijn kleinkinderen zouden ervan smullen zo mooi!

    31 augustus 2011 om 18:24

  2. Het zijn altijd al mooie beestjes om te zien, maar dankzij de regen lijken ze nog wat extra glans te hebben gekregen, waardoor ze er nog wat extra gekleurd op staan.

    31 augustus 2011 om 21:26

  3. Leerzaam log en mooie foto’s.

    31 augustus 2011 om 23:04