Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Laatste

Ontluikende natuur

Een hele winter lang lijkt er niet veel te veranderen in de natuur. Tenminste, je ziet nergens leven. Maar in het voorjaar, na een paar zonnige dagen, groeien de knoppen aan de takken als kool. Met soms mooie kleurcombinaties, zoals hieronder.

bladeren in de knop

Ineens komen de wantsen weer tevoorschijn, zeker als die knoppen ook nog wat zoetigheid willen afscheiden.

Kleidocerys resedae

Zo’n wants die zich vroeg in het voorjaar laat zien is de Kleidocerys resedae. Voor mij is dit bijna elk jaar de eerste soort die ik opmerk. Hij is hooguit 5 millimeter lang, een kleintje dus. In de laatste jaren heeft men deze soort ook een Nederlandse naam gegeven. Maar verschillende bronnen melden verschillende namen. Zo wordt deze soort zowel Berkenwants als Kleine Berkenwants en ook nog Berkensmalsnuit genoemd. Wie het precies weet mag het zeggen. In elk geval komt de berk voor in z’n Nederlandse naam en op die boom kun je hem ook het vaakst aantreffen.

Kleidocerys resedae

Op de Kapellepôle kon ik deze week ook de eerste vlinder fotograferen. Je ziet af en toe wel een Citroentje rond dartelen, maar dit was de eerste in dit seizoen die bleef zitten. Aan de bladknop waar hij op zit kun je zien dat ook dit maar een klein vlindertje is, een microvlinder. Een naam kan ik hem niet geven, daarvoor zijn de kleuren en kleurpatronen op de vleugels te algemeen, het herkennen is dan specialistenwerk.

microvlinder

En natuurlijk, in het vroege voorjaar is de Dotterbloem één van de eerste planten die in volle bloei staan.

Dotterbloem

Er komt nog veel meer, maar het is duidelijk, de natuur is momenteel aan het ontluiken.

Ze vliegen weer

De bijen zijn weer actief,

honingbij op Krokus

zoals hier op een Krokus.

Ook gearriveerd

Het is half maart en zo langzamerhand raken de weilanden steeds meer gevuld met vogelsoorten die terugkomen uit hun winterverblijf. Ook gearriveerd is de Wulp.

Wulp

Het is niet zo dat het hier nu volloopt met Wulpen, je moet ze nog wel zoeken. Maar als ze er zijn zie je die lange kromme snavel al van ver. In een weiland liepen er twee, waarschijnlijk een paartje. Normaal kun je de geslachten van deze soort nauwelijks onderscheiden. Dit zal echter wel een vrouwtje zijn, ze droeg zo te zien een onderbroek met kant.

Wulp

Een stuk kleiner, maar wel beter te duiden als man of vrouw was onderstaande “nieuweling”, ook vers gearriveerd.

Roodborsttapuit (v)

Het is een vrouwtje Roodborsttapuit. Het mannetje heeft in het voorjaar zijn beste pak aan met zwart en oranje. Dat mannetje heb ik ook gezien maar hij liet zich niet fotograferen. De lente en zomer zijn nog lang, dus hopelijk lukt dat ook nog wel. Het is nu nog wachten op de Grutto en Tureluur, dat zal ook niet lang meer duren.