Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Laatste

Rouwvliegen

Rouwvliegen, ook wel bekend als Zwarte vliegen, ook dezen zijn er in diverse soorten en maten. De “bulk” van deze vliegen zie je in het vroege voorjaar maar ook nu zijn ze er nog. Vandaag twee verschillende soorten. De eerste staat bekend als de Kleine Rouwvlieg. Hij kan in grote aantallen tegelijkertijd voorkomen.

Kleine Rouwvlieg – Bibio varipes

De natuurgeleerden noemen deze de Bibio varipes en uit onderstaand detail blijkt dat ze behoorlijk behaarde ogen hebben.

Kleine Rouwvlieg – Bibio varipes

Z’n grote neef noemen we de Grote Rouwvlieg, officieel Bibio marci.

Grote Rouwvlieg Bibio marci

Deze wordt ook wel Maartse vlieg genoemd omdat hij in maart meestal al wel actief is.

Grote Rouwvlief – Bibio marci

Het schijnt dat mannetjes en vrouwtjes verschillend gekleurde vleugels hebben, mannetjes roomkleurig en vrouwtjes doorzichtig. Helemaal zeker weet ik dat niet. Een overeenkomst met de Kleine …. zijn die sterk behaarde ogen. Beide soorten, maar zeker de Grote …. vallen tijdens het vliegen op omdat ze hun pootjes dan een beetje zielig lijkend laten hangen.

Advertenties

Weekschildkevers

Nee, hier vindt geen militaire oefening plaats, maar het stikt hier momenteel wel van de soldaatjes. In allerlei kleuren, globaal gezien zeggen we dan Rood soldaatje, Geel Soldaatje, Zwart soldaatje, afhankelijk van de kleuren van het dekschild. Dat zijn zachte schilden en daarom noemen we de soorten ook wel meer officieel weekschildkevers. Daarin heb je dan soorten weer met schilden over de volle lengte van het achterlichaam en soorten met een te kort schild om dat achterlichaam volledig te bedekken, dat zijn de bastaard-weekschildkevers. Vandaag alleen maar de “normale” jongens.

Eigenlijk zijn er te veel soorten om ze allemaal alleen maar als “soldaatje” aan te duiden. Maar om ze een precieze naam te geven, dat valt nog niet mee. De verschillen zijn soms erg klein. Sommigen lijken bijna identiek te zijn maar hebben ineens geen egaal gekleurde poten maar zwarte knieën en/of zwarte dijen. en ga zo maar door. Ik heb geprobeerd om ze allemaal de juiste naam te geven, maar of dat ook is gelukt?

De hieronder staande staat bekend als de Kleine rode weekschildkever. Zo ongeveer alles aan deze kevers is rood / roodbruin behalve het achtereind van de dekschilden en de voeten. Een naam voor deze is redelijk eenvoudig, het is de Rhagonycha fulva.

Kleine rode weekschildkever / Rhagonycha fulva

De volgende is een stuk moeilijker, met een roodachtig gezicht in een verder zwarte kop, een compleet rood halsschild, zwarte dekschilden en geheel roodbruine poten. Ik houd het maar op de Cantharis thoracica, maar helemaal zeker ben ik niet.

Zwart soldaatje / Cantharis thoracica?

De volgende is er eentje die wel op de vorige lijkt maar zijn halsschild is zwart met brede rode randen en hij heeft zwarte poten. Het is het Zwartpootsoldaatje alias Cantharis fusca.

Zwartpootsoldaatje / Cantharis fusca

Dan volgt een geel soldaatje, met en zwarte kop, een zwarte vlek op het halsschild en zo ongeveer compleet gele poten. Het is waarschijnlijk de Metacantharis clypeata.

Geel soldaatje / Metacantharis clypeata

De volgende lijkt veel op de vorige, hij heeft echter zwarte dekschilden en geelbruine dijbenen en de rest van de poten is zwart. Daardoor lijkt hij veel op de Cantharis nigricans, maar of het hem ook is?

Zwart-geel soldaatje / Cantharis nigricans

Ten slotte nog een zwart-geel soldaatje met zo ongeveer compleet gele poten, om de naam heb ik me maar niet meer bekommerd, het ging me bij deze over die apart gevormde monddelen.

Zwart soldaatje

Poeh …, ik denk dat ik het verprutst heb met die namen, dat kun je misschien toch maar beter aan een specialist overlaten. Het enige wat voor mij overblijft is als je denkt “hé …. een soldaatje” dat het voor mij dan ook ineens duidelijk wordt dat een simpel soldaatje allerlei uitvoeringen kan hebben. Gelukkig doen ze niet aan rangen en standen, geen kolonels en geen sergeant-majoors, alleen maar soldaten.

Large en small

Het kan verkeren, twee totaal verschillende vogels voor de camera binnen tien minuten tijd, een grote en een kleine. Als eerste de grote, een Wulp, een soort die je hier niet zo vaak ziet. Groot qua omvang voor een weidevogel en zeker met een grote snavel. Hij zat eerst veel dichterbij maar liet zich zo snel niet fotograferen. Maar gelukkig hij landde verderop op een zodanige afstand dat ik er nog een redelijke foto van kon maken.

Wulp

Waar hij nog wel even een selfie-houding aannam.

Wulp

De tweede was een Geelgors, die ik ook niet zo vaak zie, omdat deze vogels vaak hoog in de boom zitten en als ze dan hun zang niet laten horen kun je ze gauw missen. Dat geluid is een aantal malen een snel tsju,tsju,tsju,tsju gevolgd door een lange en hoge iiiiieeee.

Geelgors

Een heel verschil met de vorige, ongeveer de grootte van een mus en een korte stevige snavel.

Geelgors

Vooruit maar, ook even in de selfie-houding. Het waren weer tien bijzondere minuten. Mooi om deze jongens weer eens te zien.