Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Laatste

Rondom de Leijen (1)

Het leek windstil te zijn. Het water in een sloot vlak bij m’n huis leek wel een spiegel. Het leek me een goed moment om weer eens bij De Leijen onder De Tike bij de Doktersheide te kijken. Het leek goed bij het parkeerplaatsje, ook daar was het een en al spiegeling in het water. In de verte stond de kijkhut Blaustirns al op me te wachten.

spiegelingen bij De Leijen

Onderweg naar die kijkhut loop je door een zee van riet, nu nog wel tenminste, als het eenmaal dik winter is komen de rietsnijders meestal om het riet te oogsten.

riet bij De Leijen

Bij de Blaustirns aangekomen bleek dat het net nog iets teveel waaide, het kleine beetje wind dat er was liet het water van het meer toch rimpelen. Het uitzicht leek vertrouwd. Toch ontbrak er iets, er dreven helemaal geen waterplanten meer voor de kijkhut, zo te zien was alles opgeschoond. Jammer, het leek daardoor wel wat kaal op de voorgrond.

gezicht op De Leijen

De bomen die midden in het meer staan op een piepklein eilandje zijn nog steeds niet omgevallen, ze houden het nog vol ondanks de natte voeten. Af en toe zitten deze bomen vol met Aalscholvers, deze keer was daar niets te zien.

gezicht op De Leijen

De enige vogel die nog wat in de buurt rond dreef was een Fuut die er kennelijk wel plezier in had dat hij helemaal alleen was. Of hij had last van een graat in de keel of zoiets, dat kan ook.

Fuut

Ver weg, heel ver weg, bijna aan de overkant van het meer kon ik nog een Grote zilverreiger ontwaren. Ik heb hem toch maar gefotografeerd, ik vond dat hij mooi afstak in zijn eigen “kathedraal” in herfstkleuren.

in de verte een Grote zilverreiger

Onderweg terug naar de parkeerplaats stak het riet mooi af tegen de zon op de achtergrond.

riet in tegenlicht

Met een beetje lensflare toegevoegd lijkt het nog wat frisser.

riet in tegenlicht

Terug bij de parkeerplaats leek het alsof er helemaal geen wind stond, de wolken weerspiegelden in het water richting het haventje van De Tike.

spiegelingen bij de Doktersheide

Tenslotte nog een blik vanaf de Blaustirns op het Leijen-paviljoen aan de andere kant van het meer.

gezicht op het Leijen Paviljoen

Daar neem ik u de volgende keer mee naar toe.

Rondje veldzicht

Om nu te zeggen dat een wandeling in de natuur me erg lokte ……, nou nee ……, overal waren dreigende wolkenluchten. Dus besloot ik maar weer eens een rondje veldzicht per automobiel te maken. Op zoek naar toch nog een beetje kleur in november. Ik kwam langs een pompoenenveld dat al geoogst was. Vlakbij over de sloot lagen nog wat restexemplaren. Verderop lagen er nog veel meer. Misschien niet geschikt voor pompoenensoep en niet goed genoeg meer voor haloween.

geoogst pompoenenveld

Sommige leken nog best goed en die zouden zo in de soep kunnen denk ik, maar voor een bedrijf zal het wel teveel werk zijn om ze stuk voor stuk uit te selecteren. Een korte blik is dan genoeg voor goed of fout. Met als gevolg een veld vol met honderden “afgekeurde” pompoenen.

achtergebleven pompoenen

Die kleur in november vond ik daar ook, nog een veld vol bloeiende planten, omzoomd door bomen in herfstkleuren.

bloeiend in november

Al gauw werd mijn voorgevoel om maar niet te gaan lopen bewaarheid. Donkere wolken met daaronder een bui kwamen aandrijven.

dreigende wolkenlucht

Kort was nog een jakobsladder zichtbaar.

wolkenlucht met jakobsladder

En weer kort daarna regende het pijpenstelen. gelukkig zat ik in mijn “schuilhokje”.

natgeregende Torenvalk

Wie daarin niet zat was een Torenvalk, een regendruppel hing aan zijn  snavel. ’t Is een wonder met zo’n verenpak, als het warm is houdt het de vogel koel, is het koud dan blijft hij warm en regent het dan loopt het water er zo weer af.

Herfstsfeer

Wanneer moet je op pad gaan voor foto’s met veel herfstkleuren? Dat is soms moeilijk te bepalen, ga je te vroeg dan zijn de bladeren nog te groen, ga je te laat dan zijn de meeste bladeren al weer afgevallen.

herfstsfeer

Het is vandaag een mix geworden, nog een beetje te groen, al wat te bruin, al veel afgevallen, een geschikte plaats met alleen maar volle herfstkleuren kon ik niet vinden.

herfstsfeer

De onderstaande komt met die vele afgevallen herfstbladeren het dichtst in de buurt van wat ik wilde, denk ik.

herfstsfeer

Paddestoelen zie je niet alleen in de herfst, zeker niet onderstaande Dikrandtonderzwam, die zie je het hele jaar door, maar tussen al die afgevallen bladeren komt hij toch het best tot z’n recht.

Dikrandtonderzwam

Dan is het ook leuk als een rode russula een accent aan het geheel wil geven.

herfstsfeer

Het is niet meer echt het seizoen voor de vlinders, maar ze zijn er nog wel. Ik zag deze week nog een Dagpauwoog vliegen. Maar het is eigenlijk de tijd voor de wintervlinders. Zoals deze hieronder.

Berkenwintervlinder ?

Je zou denken dat het de Kleine wintervlinder is, maar erg klein was deze ook weer niet. Om het maar eens deftig te zeggen: Na rijpelijke overdenking kom ik tot de conclusie dat het  waarschijnlijk een Berkenwintervlinder is, een mannetje, de vrouwtjes zijn vleugelloos. Vooral ook omdat ik meen een soort van donkerder M op het midden van de achtervleugels te ontwaren. Het is op dit moment hoogvliegtijd voor deze soort. Maar ja …….., zeker weten ? Dat nu ook weer niet.