Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Laatste

Tussendoortje

Tussen de storingen op m’n desktop door heb ik geprobeerd nog een aantal foto’s klaar te maken voor dit weblog. Om de haverklap bevriest het spul en dan wil er niets meer. Hopelijk gebeurt dat tijdens het maken van dit log niet, want dan kan ik weer opnieuw beginnen. Het wordt zo langzamerhand tijd voor een vervanger van dit oudje. Terwijl er nog genoeg te publiceren is. Zoals de onderstaande Azuurjuffer (m). Vroeger noemden we hem de Hoefijzerazuurjuffer omdat de mannetjes een zwarte U-vorm op achterlijfsegment 2 hebben staan. Ik vond het kleurcontrast met de zuring mooi.

Azuurjuffer

Nummer twee is een Gaasvlieg, zonder een specifieke naam te noemen want er zijn nogal wat soorten. De gaasvlieg heeft een bijnaam, want bij sommige soorten lijkt het net alsof ze goudgekleurde ogen hebben.

Gaasvlieg

Dat werd dus “Goudoogje”, hoewel je het “gouden” oog bij deze niet kunt zien door de andere lichtinval. Dit is meer een groenoogje..

Gaasvlieg

Hij verstopte zich half achter een eikenblad, deze onderstaande Groene snuitkever, hij bleef stokstijf stilstaan. Bij de naam houd ik het ook maar wat algemeen. Maar toch viel hij op.

Groene snuitkever

Ik heb z’n oog uitvergroot, niet dat de foto daar mooier van wordt, maar ook bij deze kun je dan z’n facetogen zien. Een zwart oog ter grootte van een speldeknop, maar wel weer onderverdeeld in honderden facetten.

Groene snuitkever

En tenslotte nog een bloempje.

bloemetje

Dat mag ook wel want als dit bericht op het weblog staat betekent het dat de desktop in de tussentijd niet is vastgelopen. Eindelijk gelukt.

Gele kwik en een bedrieger

Vandaag twee vogeltjes (dacht ik) met wie het dit jaar nog niet zo goed wil lukken om ze op ’t portret te zetten. De eerste is een Gele kwikstaart. In het ene jaar krijg ik de ene na de andere voor de lens en in het andere jaar slechts mondjesmaat. Dit jaar zie ik ze af en toe wel maar foto’s maken …. ho maar ……, het was me dit jaar nog niet gelukt. Totdat er eindelijk eentje tussen de wuivende grasstengels bleef staan.

Gele kwikstaart

Helaas was deze alleen van achteren te fotograferen zodat de mooie felgele borst buiten beeld blijft. Maar de zomer is nog niet voorbij, misschien komen er nog wel meer kansen.

Gele kwikstaart

Je bent in het veld en ineens zie je een vogeltje dat schijnbaar een kuif lijkt op te zetten. Dan moet je er snel bij zijn om een foto te maken. Zo’n kuif hoort bij een veldleeuwerik, dus niet nadenken, snel snel ….. Want een veldleeuwerik krijg ik meestal maar één keer per jaar voor de lens. Dit jaar nog helemaal niet.

Graspieper

Ja werkelijk een omhoog staande kuif …..

Graspieper

Maar hij had me te pakken met die kuif. Toen het snel snel ….. voorbij was draaide de vogel zich om.

Graspieper

Een dun snaveltje, veel te iel voor een veldleeuwerik en ook geen witte boord, hooguit witte bakkebaarden. Geen veldleeuwerik maar een Graspieper. Ook mooi, maar daarvan heb ik er dit jaar al heel veel voor de lens gehad. Op z’n Fries een “Piipljurk” ofwel vertaald een “piepleeuwerik”, het leeuwerikt wel een beetje, maar het is hem niet helemaal.

Graspieper

Hij heeft me bedrogen met z’n opstaande kuif. Het zal de wind zijn geweest. Volgende keer maar weer beter.

Geisha en Groene Eikenbladroller

Een blik omhoog leerde me dat er een “wolk” kleine groene vlinders rondom een eik vlogen, enkele tientallen, beter gezegd meerdere tientallen, misschien wel meer dan honderd als ik de exemplaren meereken die op de bladeren zaten en niet vlogen. Een nadeel was dat ze op een zodanige hoogte vlogen dat ik er normaal gesproken niet bij kon met de camera en ik neem nooit een keukentrap mee het veld in, dit leek een hopeloze missie te worden.

Groene eikenbladroller

Maar goed kijken leerde me dat er dicht bij de grond ook een aantal in het gras / op de pitrus zaten. Het exemplaar hierboven lijkt me nog heel vers, je ziet een aantal draden lopen. Misschien zijn dit net als bij pas uitgeslopen juffers de draden waarmee de vlinder vastzat in de cocon, maar zeker weet ik dat niet. Aan de grootte van de zandkorrels op de foto kun je zien dat het maar een klein vlindertje is, hooguit een centimeter lang, Het is de Groene eikenbladroller, wetenschappelijk genaamd Tortrix viridana.

Groene eikenbladroller

De onderstaande was onderweg omhoog, omhoog, maar had de top bereikt. Er zat niets meer op dan wegvliegen. Hij voegde zich later bij de “wolk” hoger in de boom.

Groene eikenbladroller

Verder is het momenteel Geisha-tijd. De Geisha, wetenschappelijk Olethreutes arcuella, nog zo’n microvlinder, nog kleiner dan de vlinders hierboven.

Geisha

De onderstaande zat helemaal klaar voor een goede foto, maar zocht op het laatste moment toch weer net een glimmend oppervlak op.

Geisha

De kleuren en het patroon van de zilverkleurige vlakken op de vleugels heeft deze die naam Geisha opgeleverd.

Geisha

Qua kleuren vind ik dit één van de mooiste vlinders – vlindertjes. Jammer dat ze zo klein zijn.