Groene snuitkever

Hij / zij kiekeloerde over de rand van het blad. Ach …, een beetje nieuwsgierig zijn doet geen kwaad.

Groene snuitkever

Van de onderstaande zijn er momenteel ook veel onderweg. Een naam voor deze heb ik niet. (Tip …..?)

vlieg – onbekend -

Gelet op z’n kleur zal hij wel tot de rouwvliegen behoren. Daarvan zijn er nogal wat soorten. Als ik meer weet zet ik het er wel bij. Update: Wim en Jenny stuurden die tip: Het is mogelijk de Dioctria rufipes, een roofvlieg.

vlieg – onbekend -

Hoe klein ze ook zijn, ze hebben allemaal facetogen. Je moet voor de foto wel het geluk hebben dat ze je even willen aankijken.

landschap met Boterbloemen en zuring

De onverwachte ontmoeting kwam een eind verderop. Daar stond niet te ver van de weg een Veldleeuwerik in het weiland. Dat is een vogel die sterk in aantal is afgenomen in de laatste jaren. Ik zie hem dan ook slechts af en toe, als ik geluk heb twee keer per jaar. In de mindere jaren zie ik hem zelfs helemaal niet meer.

Veldleeuwerik

Deze bleef ook nog staan, beter gezegd hij wilde even in bad. In een zandbad dan wel te verstaan. Waarschijnlijk bedoeld om hier en daar een parasiet te elimineren.

Veldleeuwerik

Toen de vogel daarmee klaar was moest ik rap zijn, hij liep het weiland in. Even ….., heel even ….. zette hij z’n kuif een klein beetje op.

Veldleeuwerik

Veldleeuwerik, in het Fries noemen we hem Ljurk. De vogel wordt op het gezicht vaak verward met de Graspieper. Ze lijken heel veel op elkaar, dus als ik er eentje zie dan wacht ik even met het trekken van een conclusie. In het Fries noemen we Graspieper zelfs de Piipljurk (=piepleeuwerik). Ik dacht er aan een foto van een Graspieper ter vergelijking uit het archief te trekken. Het bleek helemaal niet nodig, want die Graspieper liet zich een minuutje later in hetzelfde weiland zien.

Graspieper

Als je dan de Veldleeuwerik en de Graspieper vergelijkt zie je dat de snavel van de Veldleeuwerik een stuk forser is. Ook heeft de Veldleeuwerik een wit kraagje om de hals. Bij de pieper loopt dat kraagje lang zover niet door als bij de leeuwerik. Bovendien kan de Graspieper niet een kuif opzetten. Maar het verschil is het meest duidelijk als ze in de lucht hangen en zingend naar beneden vallen.

landschap met Boterbloemen, zuring en Fluitekruid

En ja …….., het blijft mooi buiten, zeker als de zuring en Boterbloem ook nog wordt aangevuld met Fluitekruid. Wat een kleurverschil als je het ernaast liggende gemaaide weiland ziet.

Bloedcicade

Donkerrood en diepzwart gekleurd en ze hebben vliezen tussen de tenen van de voorste vier poten. Ze behoren tot de schuimcicaden. Het schuim van deze soort zie je niet zo vaak, het zit onder de grond. In zo’n schuimnest leeft de nimf.

Bloedcicade

Ze zijn niet goed benaderbaar van heel dichtbij. Dan kunnen ze zomaar anderhalve meter weg springen. Dat is 150 keer z’n lichaamslengte. Maar voordat dit gebeurt trillen ze eerst met hun dekvleugels op een hoge frequentie. De onderstaande deed dat ook. Daardoor kon ik nog net z’n lijf zien, ook zwart met rode segmentranden. Toen was het feest ook wel over.

Bloedcicade

Wie nauwelijks nog een luchtje kon scheppen, zo lijkt het, was mevrouw Elzenhaantje. Propvol met eieren kroop ze over het blad. Ze zijn dan zodanig opgezet dat zelfs de dekschilden niet meer sluiten.

Elzenhaantje (v)

M’n eigen luchtje scheppen blijft er een beetje bij, harde wind en een macrolens, dat is geen gelukkige combinatie. Nog een dikke week en dan vieren we de langste dag al weer. ‘k Kijk uit naar warme zomeravonden. Dan komt dat luchtje scheppen ook weer vaker.

Weekschildkever -Zwart soldaatje-

Hij heeft zwarte dekschilden, dus dan is het al gauw een Zwart soldaatje. Zoals de familienaam het al zegt, die schilden zijn week, niet het keiharde dat sommige andere keversoorten hebben.

Weekschildkever -Zwart soldaatje-

Deze had ongeveer hetzelfde als ik vroeger als ik van de hoge duikplank moest ………., zal ik wel ………., zal ik niet?

Weekschildkever -Zwart soldaatje-

Uiteindelijk kroop hij tussen de bladeren en wachtte doodstil af tot die camerakijker weg zou gaan.

Weekschildkever -Zwart soldaatje-

Waarmee ik dan ook niet meer lang heb gewacht. Keurig gekleed maar wel in een ouderwets pakje, dat was mijn conclusie. Hoewel …, tegenwoordig lopen velen in de mensenwereld in felgekleurde broeken, dus deze kever valt niet eens zoveel uit de toon.

Gewone distelboktor

Het meest voorkomend is de Gewone distelboktor, normaal gesproken slechts Distelbok genoemd.

Gewone distelboktor

Vreemd genoeg zie ik ze nooit op een distel, hoewel dat wel hun waardplant is.

Gewone distelboktor

Het vrouwtje knabbelt een stuk uit de stengel van een distel en legt daarin een eitje. De larve kan verder leven in de stengel van de distel, lekker beschermd.

Gewone distelboktor

Boktorren, geliefd zijn ze niet, maar mooi zijn ze wel.

Er is meer ….

Overigens ook mede bedoeld om de vrije natuur zoveel mogelijk te sparen.

Er is meer ….

Je ziet ze steeds vaker, de biogasinstallaties.

Er is meer ….

Ze vallen best wel op in het landschap, maar dienen een goed doel.

Oldeboorn

Maar …, qua kleur en vorm leggen ze het wel af tegen een weiland vol met zuring en boterbloemen. Als de zon schijnt kan het momenteel heel mooi zijn, daar buiten in die weilanden.

blauwgraslanden vol orchideeën

Gelegenheid genoeg om er eens een paar van dichtbij te bekijken. Niet in de kwetsbare blauwgraslanden maar vlak langs het pad.

Brede orchis

Langs dat pad staat ook die andere bijzondere soort, het Heidekartelblad. Zoals ik al had verwacht zijn het er dit jaar heel veel. Hieronder staan beide soorten gezamenlijk op de foto, hoewel de laatste soort nog onduidelijk.

Brede orchis met Heidekartelblad

Maar ook daarvan kun je te kust en te keur foto’s maken.

Heidekartelblad

Met de “rammelbak” onder het bloemetje. Als er één keer zaadjes in de zaaddoos zitten kun je ermee “rinkelen”. Vandaar het Friese “Heiderinkelbel”.

Heidekartelblad

Een stuk verderop staat het in een sloot vol met onderstaande bloemen.

Waterviolier

De Waterviolier, alias de “Wetterpinksterblom” op z’n Fries.

Waterviolier – Wetterpinksterblom -

En dat precies op de plaats waar anderhalf jaar geleden een natte Duitser uit de sloot klom toen ik langs kwam. Hij was in het ven achter de sloot gaan kijken naar de Drijvende Egelskop, nog zo’n zeldzaam plantje. Dat was destijds in september, daarvoor is het nu nog te vroeg. Maar wat er nu staat aan zeldzame bloemetjes in It Skar is ook de moeite van het bekijken waard.

Landkaartje -voorjaar-

Opeens ……….., daar waren die donkere ogen, die me aankeken.

Groentje

Het vlindertje met oranje uiteinden van de antennes

Groentje

en als je hem van de zijkanten bekijkt met zebrasokjes aan. Met die mooie groene schubben op z’n bruine vleugels, het Groentje.

Groentje

Alles onder het toeziend oog van een Boompieper.

Boompieper

De dagvlinders zijn er, nu de zomer nog.

Grutto – Skries -

In de vlucht maken ze allerlei capriolen en roepen vooral heel hard.

Grutto’s – Skriesen -

Het viel me op dat de vogel uitstekend in staat is zijn naam in beide landstalen, Fries en Nederlands, te roepen. Daarvan heb ik een kort filmpje gemaakt, waarin duidelijk het ……skries …….. (lange ie) in het Fries en het Nederlandse …….. grutto …… herkenbaar is.

‘t Gebeurde allemaal in dezelfde week, als waarin de taalwet werd behandeld. ‘t Zal wel wat anti-fryske reacties opleveren op Youtube, maar goed …… dit deel van de tekst staat alleen hier. Als hij wegvliegt maakt hij geluid alsof hij lacht.

vlieg -onbekend-

Nog zo eentje zonder naam. Wel met een in verhouding enorme tetter voor de kop. Die heeft hij vast nodig om diep in de bloemknoppen te kunnen komen. Vlinders doen het met een roltong, deze met een lange snuit dus.

vlieg -onbekend-

Gelukkig, soms weet ik dan wel een naam. De onderstaande is een Snipvlieg, ook wel Snavelvlieg genoemd. De naam onthoud ik door aan Snip- en Snap te denken. Dit is ook een artiest, hij hang bijna altijd op z’n kop.

Snip / snavelvlieg

En jawel, dan loop je dat net te denken en dan gaat hij alsnog even recht zitten. Snipvlieg is overigens een verzamelnaam. Er zijn binnen deze familie ook exemplaren die steken, ook een mens. Met deze heb je daar geen last van.

Snip / snavelvlieg

De onderstaande twee hadden het maar wat gezellig, zo samen. Al weer druk bezig met een volgend seizoen. We noemen hem de Gewone rouwvlieg. Hij wordt ook wel Maartse vlieg genoemd, hoewel je hem nauwelijks in maart zult zien. Ze zijn nu wat aan de late kant, maar eind april zijn ze er meestal wel. ‘t Is een bedrieglijke soort, ze hebben het vlieg in hun naam, maar het zijn eigenlijk muggen.

Rouwvlieg – maartse vlieg -

Het verschil tussen de heren en de dames is goed te zien. De mannen hebben veel grotere ogen, hier dus de onderste.