Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

“Ouderwetse” koeien

Dit is de derde en afsluitende aflevering over de koeien die ik in de voorgaande week voor de lens kreeg. Koeien ….., eigenlijk ben ik er min of meer mee groot geworden. Hoe vaak ik ze als jongen uit het land naar huis heb gedreven om daar te worden gemolken, die tel ben ik kwijt. Ook weet ik niet meer hoe vaak ik mijn vingers in de bek van een sabbelend kalf heb gehouden. Zo’n kalf moest worden geschetst, de zwart-witte tekening moest op een speciaal daarvoor gemaakt formulier worden getekend. Mijn vader schetste, ik hield m’n vingers in de bek om het kalf stil te laten staan. De schets ging naar het Fries Rundveestamboek (FRS). Er is veel veranderd in de loop der jaren. Alle koeien, behalve die van de weigeraars, dragen nu oormerken. Foei-lelijk, die gele oorflappen, dat wel, maar de boer ontkomt er bijna niet aan. Bovendien is het ras dat in de veehouderij wordt gebruikt veranderd van die Fries-Hollandse zwartbonte naar de Holstein-Frisians, een grotere koe. Wat ook veranderd is, is dat er bijna geen koeien meer rondlopen die nog hoorns op de kop hebben, ze worden bijna allemaal onthoornd. Terwijl ik ze van vroeger nooit anders heb gekend dan met hoorns.

Maar ……, af en toe zie je ze nog, gehoornde koeien. Koeien zoals ze er normaal gesproken uit zouden moeten zien. Eigenlijk alleen nog in de extensieve veehouderij. Dit stel was niet anders dan al die anderen en ze kwamen ook kijken. Dus eerst maar weer  op’t groepsportret.

Koeien met hoorns

Koeien met hoorns

Waarna ik de mogelijkheid om een aantal van dichterbij te fotograferen.

Koe met hoorns

Koe met hoorns

Op het groepsportret staan alleen zwartbonte, maar er liepen ook roodbonte in die kudde.

Koe met hoorns

Koe met hoorns

Ook al kwamen ze kijken, ze kauwden ook gewoon door, het zijn net van die kauwgum-tieners.

Koe met hoorns

Koe met hoorns

Hoe dan ook, het lijkt goed, die hoorns.

Friese Roodbonte? koeien

Friese Roodbonte? koeien

Dan ben ik weer terug bij mijn nostalgische gedachten. Enige tijd geleden fotografeerde ik op een andere plaats ook een stel gehoornde koeien, die gezamenlijk met hun kalveren in de wei liepen. Gelet op de plaats waar dat was (Sumarder Mar) denk ik dat het wel eens koeien kunnen zijn die tot de veestapel van “It Griene Nest” in Sumar (Suameer) -grienenest.nl- behoren.  Volgens hun website waren er in 1993 nog slechts 17 koeien en 4 stieren van de Friese Roodbonten over. Een stichting, klik hier, probeert daar iets aan te doen.

Nu nog de relativering: Hoewel ik gehoornde koeien mooier vind was ik toch wel blij dat toen ik een beuk kreeg van Oepke, de stier uit de eerste aflevering van dit drieluik, hij niet meer gehoornd was. Dan was een blauwe schouder misschien het resultaat geweest.

About these ads

3 reacties

  1. Mooie serie weer, Geert, ik zie ze ook nog steeds graag met hoorns, en ik heb het idee dat dat er de laatste tijd weer wat meer zijn. Maar dat kan ook puur toeval zijn, omdat ik langs de juiste weilanden rijd …

    22 augustus 2013 om 20:15

  2. In de huidige (melk)veehouderij is het veel te gevaarlijk, koeien met hoorns. Om heel eerlijk te zijn, vind ik het nog niet eens mooi ook… ik ben hoornloos gewend. Er zijn trouwens runderrassen die hoornloos zijn, wij hebben nu ook 2 kalveren die genetisch hoornloos zijn.

    22 augustus 2013 om 21:52

  3. Dit is op Melkveebedrijf Stelling herblogd.

    25 augustus 2013 om 02:48

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 64 andere volgers