Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Laatste

Rouwdag

Vandaag is uitgeroepen tot nationale dag van rouw. Veel hoef ik daar niet over te schrijven. ‘k Kan alleen schrijven dat ik op morgen in alle vroegte buiten zat. Het was donker, alleen de halve maan scheen.

Halve maan

Halve maan

Na enige tijd kwam de zon heel kleurrijk op, de maan werd een stipje aan de hemel tussen al die wolken.

Maan bij zonsopkomst

Maan bij zonsopkomst

Het deed me denken aan dat lied van Ede Staal: Het is nog nooit, nog nooit zo donker geweest of het wordt altijd wel weer licht (vertaald; origineel in het Gronings). Klik hier.

Vliegende mieren

De temperatuur liep vanmiddag in m’n achtertuin op naar 36,2 graden. Sloom wordt je daarvan en zo zat ik ook op m’n tuinstoel op het terras. Ineens vlogen de Mussen me om de oren. Met allerlei acrobatische vliegcaperiolen probeerden ze “vliegende objecten” te vangen. Er vlogen nogal wat van die objecten. Het bleken vliegende Mieren te zijn. De Mussen hadden het door, zij hadden feest, een barbecue met veel vlees. Mannetjes en vruchtbare vrouwtjes mier verlaten op een bepaald moment het nest en in de lucht vindt een bruidsvlucht plaats. Maar mieren vliegen schijnbaar niet graag. Want al heel gauw landden ze op mijn terras. Het was moeilijk er eentje uit te pikken voor de foto, het zijn mieren, stilzitten doen ze niet. Hieronder eentje die pas was geland en z’n vleugels nog had.

gevleugelde Mier

gevleugelde Mier

Maar ……, ze draaien één keer een slag in de rondte en weg zijn die vleugels, …….. afgeworpen.

"vliegende Mier" met pas afgeworpen vleugels

“vliegende Mier” met pas afgeworpen vleugels

Wat overblijft is een vette Mier, geen vleugels meer, die zo snel mogelijk een gat tussen de stenen van het terras zoekt. Dat belooft wat voor een volgende generatie, ik wordt nu af en toe al omver gelopen door de vele mieren.

pas gelande Mier, geen vleugels meer

pas gelande Mier, geen vleugels meer

Dus heb ik me tactisch terug getrokken en heb de Mussen hun feest gegund.

Huismus

Huismus

Na al dat gevlieg moesten die wel even “úthymje” (uithijgen) op de schutting. Want warm ……, dat was het.

Lichte korstmosuil

De thermometer in m’n achtertuin liep vandaag op naar 34,3 graden in de schaduw. Met die warmte was ik nauwelijks voor enige activiteit gemotiveerd. Zitten en puffen was het devies. Maar op een bepaald moment moest ik toch “yn’e hoksen” ofwel in de benen. Aan een ruit hing een op het eerste gezicht wit lijkende vlinder. Van dichtbij bekeken bleek hij toch wel wat gekleurd met een patroon in bruin en een klein beetje groen. Om nou te zeggen dat hij op de meest geschikte plek hing voor een foto, dat niet, maar ik moest het er mee doen.

Lichte Korstmosuil

Lichte Korstmosuil

Toen kon ik binnen rustig en op m’n gemak naar een naam zoeken. Het is een macrovlinder, net iets te groot voor een microvlinder. Wie weet een narcistisch type, hij kon zichzelf twee keer gespiegeld zien in de dubbele beglazing.

Lichte Korstmosuil

Lichte Korstmosuil

Volgens mij is het de Lichte Korstmosuil  (Bryophila domestica). Korstmos is er bij mij genoeg, vooral op de dakpannen. Het was vandaag zo heet dat het gezegde “de mussen vielen van de daken” van toepassing was. Sommigen verklaren dit gezegde alsof het zou moeten zijn “de mossen vallen van de daken”. Als er iets van waarheid in dit veranderde gezegde zit dan moet het vandaag wel van toepassing zijn geweest. Met de mossen kwam ook de Lichte Korstmosvlinder naar beneden.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 66 andere volgers