Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Laatste

Hoornaar

Wat vliegt daar? Een forse wesp, ik hoorde hem zoemen. Na een poosje landde hij op een blad.

Hoornaar

Hoornaar

Het is de grootste wesp die we hier in Nederland (en België) kennen, de Hoornaar. Standaard kleuren rood, bruin, geel en zwart.

Hoornaar

Hoornaar

Hij sloeg al gauw aan het gymnastieken.

Hoornaar

Hoornaar

Hij is ongeveer twee zo groot als onze “standaard” wesp. Een steek doet ook twee keer zo zeer. Niet dat ik ervaring heb, maar men zegt het. Een mens zullen ze echter niet gauw steken, alleen maar als je hem in het nauw brengt. Zijn vergif is in eerste instantie bedoeld om prooien uit te schakelen.

Hoornaar

Hoornaar

Het gymnastieken ging door, maar op de foto wilde hij wel, zodat ik enkele detailopnames kon maken.

Hoornaar (detail)

Hoornaar (detail)

Op een bepaald moment gingen z’n kaken open en kwam er een soort van gevorkte tong naar buiten (denk ik).

Hoornaar (detail)

Hoornaar (detail)

Inclusief zijn facetogen vind ik het een mooi insect. Het enige is dat je hem niet moet gaan pesten want dan komt’ie terug.

_________

Terzijde: De nieuwe editor van wordpress gaat op eigen houtje bestanden verkleinen, ook als je hebt aangegeven dat ze op volledige grootte moeten worden weergegeven. Nog een punt om voorlopig die nieuwe editor links te laten liggen.

Geel met zwarte stippen

Door omstandigheden ben ik deze zomer weinig in het veld geweest. Als dat wel het geval was heb ik me in eerste instantie gericht op de bijzondere onderwerpen, rode lijst – spul en dergelijke. Maar soms vielen andere onderwerpen ook gewoon op door hun kleur. In dit geval geel met zwarte stippen. Hieronder het Veertienstippelig lieveheeersbeestje.

Veertienstippelig lieveheersbeestje

Veertienstippelig lieveheersbeestje

Geel met zwarte stippen hoewel het bij deze net andersom lijkt te zijn. Soms (vaak) komt het bij deze soort voor dat de zwarte stippen aan elkaar zijn verbonden, waardoor het net lijkt alsof de kleuren zijn omgedraaid. Maar je moet toch echt de zwarte stippen tellen om tot het juiste aantal te komen. Verder zijn bij deze soort de stippen nu eens niet rond maar hoekig, waardoor hij altijd te herkennen is.

Veertienstippelig lieveheersbeestje

Veertienstippelig lieveheersbeestje

Een citroenkleurig lieveheersbeestje op een groen blad viel ook op. Nou ja …, groen, bijna wit door de meeldauw.

Citroenlieveheersbeestje

Citroenlieveheersbeestje

Hij is half zo groot als het overbekende rood met zwarte stippen lhb-tje. Gelet op z’n kleur wordt hij soms het Citroen-lieveheersbeestje genoemd. Maar hij is ook bekend als het Tweeëntwintigstippelig lieveheersbeestje. Hij heeft inderdaad 22 zwarte stippen.

Citroenlieveheersbeestje

Citroenlieveheersbeestje

En last but not least noemt men hem naar de wetenschappelijke naam (Thea 22-punctata) ook wel de Thea. Dat heeft ook wel iets. Misschien een leuk idee, als Sint Nicolaas binnenkort met zijn helpers komt en die zijn geel met zwarte stippen gekleurd, dat we dan “Sint en zijn Thea’s” gaan zeggen.

Knuffelmoment

Het is een beetje frustrerend als je een uurtje door de weiland dwaalt en er gebeurt niets. Nou ja …., die drie Reeën liepen in de verte, zover dat ze me nauwelijks een blik waardig achtten.

Reeën in de verte

Reeën in de verte

Totdat opeens deze koe met haar kalf voor m’n neus stond.

Koeien- knuffelmoment

Koeien- knuffelmoment

Ze hadden een knuffelmoment.

Koeien- knuffelmoment

Koeien- knuffelmoment

Wat de tocht weer niet vergeefs maakte.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 71 andere volgers