Natuurfotografie, Streekgeschiedenis, Genealogie

Laatste

Boereswel

Boereswel in het Fries ofwel Boerenzwaluw in de tweede landstaal :-) . In het Fries heb je dat gedoe met een tussen-n niet. Moeilijk om ze op de foto te krijgen. Ze zijn bijna voortdurend in de lucht. Maar af en toe nemen ze dan toch even pauze. Hieronder deden ze me aan de “drie kleine kleutertjes” denken. ‘t Klopt niet, het waren er zes.

Boerenzwaluwen op draad

Boerenzwaluwen op draad

Wat wel klopt is dat het maar kleine vogeltjes zijn, hieronder eentje samen met een juveniele Spreeuw op de draad. Dan lijkt die Spreeuw bijna een reus.

Boerenzwaluw en juveniele Spreeuw

Boerenzwaluw en juveniele Spreeuw

Maar als het over vliegkunsten gaat dan kan die Spreeuw niet tippen aan de Boerenzwaluw, hieronder racet hij weer weg, onderweg naar de volgende vlieg.

Boerenzwaluw en juveniele Spreeuw

Boerenzwaluw en juveniele Spreeuw

Eentje kwam ietsje dichterbij zitten, zodat ik het niet alleen hoefde te doen met foto’s van ver.

Boerenzwaluw

Boerenzwaluw

een kleine snavel, een roodbruine keel, een blauwe glans over het donkere deel van het verenkleed,

Boerenzwaluw

Boerenzwaluw

onmiskenbaar de Boerenzwaluw alias Boereswel.

Rouwdag

Vandaag is uitgeroepen tot nationale dag van rouw. Veel hoef ik daar niet over te schrijven. ‘k Kan alleen schrijven dat ik op morgen in alle vroegte buiten zat. Het was donker, alleen de halve maan scheen.

Halve maan

Halve maan

Na enige tijd kwam de zon heel kleurrijk op, de maan werd een stipje aan de hemel tussen al die wolken.

Maan bij zonsopkomst

Maan bij zonsopkomst

Het deed me denken aan dat lied van Ede Staal: Het is nog nooit, nog nooit zo donker geweest of het wordt altijd wel weer licht (vertaald; origineel in het Gronings). Klik hier.

Vliegende mieren

De temperatuur liep vanmiddag in m’n achtertuin op naar 36,2 graden. Sloom wordt je daarvan en zo zat ik ook op m’n tuinstoel op het terras. Ineens vlogen de Mussen me om de oren. Met allerlei acrobatische vliegcaperiolen probeerden ze “vliegende objecten” te vangen. Er vlogen nogal wat van die objecten. Het bleken vliegende Mieren te zijn. De Mussen hadden het door, zij hadden feest, een barbecue met veel vlees. Mannetjes en vruchtbare vrouwtjes mier verlaten op een bepaald moment het nest en in de lucht vindt een bruidsvlucht plaats. Maar mieren vliegen schijnbaar niet graag. Want al heel gauw landden ze op mijn terras. Het was moeilijk er eentje uit te pikken voor de foto, het zijn mieren, stilzitten doen ze niet. Hieronder eentje die pas was geland en z’n vleugels nog had.

gevleugelde Mier

gevleugelde Mier

Maar ……, ze draaien één keer een slag in de rondte en weg zijn die vleugels, …….. afgeworpen.

"vliegende Mier" met pas afgeworpen vleugels

“vliegende Mier” met pas afgeworpen vleugels

Wat overblijft is een vette Mier, geen vleugels meer, die zo snel mogelijk een gat tussen de stenen van het terras zoekt. Dat belooft wat voor een volgende generatie, ik wordt nu af en toe al omver gelopen door de vele mieren.

pas gelande Mier, geen vleugels meer

pas gelande Mier, geen vleugels meer

Dus heb ik me tactisch terug getrokken en heb de Mussen hun feest gegund.

Huismus

Huismus

Na al dat gevlieg moesten die wel even “úthymje” (uithijgen) op de schutting. Want warm ……, dat was het.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 66 andere volgers